Tag Archive: Βλουτής


Η «ψυχή» των Ελλήνων  Παραολυμπιονικών λέει:

«Το θέμα είναι ότι έγιναν γνωστοί»

 ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΝΩΣΤΟ στον καθένα, πόσο έχει παλέψει στη ζωή του, για τα άτομα με αναπηρίες, ο Κώστας Βλουτής…

* επιμέλεια: ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΥ

Ο τηλεπαρουσιαστής – δημιουργός βραβευμένων τραγουδιών ίσως είναι ο μόνος Ελληνας που κατάλαβε το μέγεθος του προβλήματος στη χώρα, σε μια εποχή που γονείς έκρυβαν τα «προβληματικά» παιδιά τους για να μην γίνουν «δακτυλοδεικτούμενα» ή τα πονέσει μια κοινωνία που δεν ήταν έτοιμη να τα αποδεχθεί…

Από μικρό παιδί έπαιρνε σβάρνα τα στέκια των αναπήρων και προσπαθούσε, με κάθε τρόπο, να τα βγάλει στο φως…

«Θεωρώ ότι η συμβολή του Κώστα Βλουτή είναι πάρα πολύ μεγάλη, στον τομέα των ατόμων με αναπηρίες, διότι βοήθησε μια ολόκληρη κοινωνία -και το εννοώ μια ολόκληρη κοινωνία- να ευαισθητοποιηθεί, όπως βεβαίως ευαισθητοποίησε και όλους εμάς οι οποίοι είχαμε τη δυνατότητα, μέσα από τη Βουλή, να φέρουμε τα πρώτα νομοσχέδια για τα άτομα με αναπηρίες κι εγώ, ως υφυπουργός Πρόνοιας τότε, να δημιουργήσω πάρα πολλά προγράμματα και θεσμούς για τα ΑμΕΑ», έχει παραδεχθεί η κ. Φάνη Πετραλιά, στην ταινία του Αντώνη Παπαδόπουλου «Ο Ανθρωπος που Κέρδισε τη Ζωή«, με πρωταγωνιστή τον Κώστα Βλουτή!…

14233579_10210095441132080_1073829871_o

Παραδέχθηκε δε πως «εκείνος μου πρωτομίλησε για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες, για τους οποίους ελάχιστα είχαν ακουστεί, για να μην πω ότι δεν είχαν ακουστεί και καθόλου»…

 

Κανείς δεν ξεχνά τις προσπάθειές του να γίνουν γνωστοί στο πανελλήνιο, οι Παραολυμπιονίκες.

Το 1996, θεωρείται χρονιά ορόσημο μιας και όλοι πλέον έμαθαν την ύπαρξή τους. 

Κι αυτό χάρη στον Κώστα…

Στον δημοσιογράφο Πάνο Γεωργαλά / «ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ«, ο Κώστας Βλουτής παραχώρησε συνέντευξη, με τίτλο «Το θέμα είναι ότι έγιναν γνωστοί«… Κοντά του είχε και τους 15 πρώτους Ελληνες Παραολυμπιονίκες που τα έδωσαν όλα στην Ατλάντα και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, όπου κατέκτησαν 1 χρυσό μετάλλλιο (το πρώτο του Ειδικού αθλητισμού), 3 χάλκινα μετάλλια και πολλά πλασαρίσματα στην τελική 8άδα!… 

η συνέντευξη…

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ μάς έχει γαλουχήσει μια μια υποκριτική νοοτροπία, να επιβραβεύουμε και να εγκωμιάζουμε δήθεν τα «επιτεύγματα» κάποιων συνανθρώπων μας που η φύση τους στέρησε κάποιες ικανότητες, κάποιες λειτουργίες και στη συνέχεια τους άφησε να μεγαλώσουν σ έναν κόσμο που «τους λυπάται»…

%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%b92

ΤΑ ΕΠΙΝΙΚΙΑ: Η «ψυχή» των Ελλήνων Παραολυμπιονικών τσουγκρίζει το ποτήρι του με τους Δημήτρη Κωνσταντάγκα (χρυσό μετάλλιο, σφαίρα) – Χρήστο Αγγουράκη (βετεράνο Παραολυμπιονίκη) – Στέφανο Αναργύρου (χάλκινο μετάλλιο, σφαίρα) – Γιώργο Τοπτσή (χάλκινο μετάλλιο, μήκος) – Γεράσιμο Βρυώνη (4ος, σφαίρα) – Χρήστο Ταμπαξή (5ος, κολύμβηση) και Γιώργο Καραμηνά (5ος, στίβος) * φωτογραφία: οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ

Υπάρχουν συνάνθρωποι και συμπολίτες μας που κάνουν αγώνα για να πείσουν και να αποδείξουν το πλέον αυταπόδεικτο: ότι είναι ίσοι με όλους εμάς τους «υγιείς» και δεν έχουν καμιά ανάγκη τον οίκτο μας!

Οσο χρόνο και να πάρει για να το αντιληφθούμε και να εξυγχρονιστούν κάποιες αποτελματωμένες αντιλήψεις της ελληνικής κοινωνίας, θα υπάρχουν συνάνθρωποί μας που η ύπαρξή τους, η προσπάθειά τους, θα αποτελεί φάρο για όλους μας, με άλλα λόγια, θα είναι «πρώτοι μεταξύ ίσων»!…

ΟΜΩΣ, στ΄ αλήθεια, ποιος τους ήξερε πριν τις επιτυχίες τους;

Πριν βιαστείτε να εξορκίσετε το «κανείς», ξανασκεφτείτε το…

Ακόμη και στην αναχώρηση της αποστολής στην Ατλάντα, τους στρέψαμε την πλάτη.


Εξηγούμε… 

Η αναχώρηση των αθλητών μας για την Παραολυμπιάδα της Ατλάντα είχε την ατυχία να συμπέσει με την αναχώρηση της ομάδας του μπάσκετ του Ολυμπιακού.

Εκείνο το μεσημέρι στο αεροδρόμιο όλες οι κάμερες και τα μικρόφωνα είχαν στραφεί στους ακριβοπληρωμένους σταρ του μπάσκετ…

Η μομφή δεν κρύβεται σ αυτό, εύλογο ήταν εξ άλλου το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Ομως στην άλλη άκρη, τα δεκαπέντε παλικάρια, με τους συνοδούς τους, έμοιαζαν σαν τις καλαμιές στον κάμπο.

Κανείς δεν έμοιαζε να ασχολείται και στο κάτω κάτω ποιοι  ήταν;

Μια παρέα άγνωστοι…

Ενώ ο Φασούλας, ο Νάκιτς και τ΄άλλα, όσο να΄ναι, έχουν ένα άλφα όνομα…

 %cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%83-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83-%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-1996

 

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ, ο άνθρωπος που προσπάθησε για τη δημοσιότητα όλης αυτής της περιπέτειας που λέγεται «Παραολυμπιάδα της Ατλάντα» κουνάει, με νόημα, το κεφάλι…

Κανείς δεν φαινόταν διατεθειμένος να ασχοληθεί σοβαρά μ΄αυτά τα παιδιά, χάρη όμως στις προσπάθειές του, κάτι βγήκε…

Μας εξιστορεί ένα στιγμιότυπο:
«Μα καλά, μπορείς να το φανταστείς;

Εντάξει, δέχομαι πως οι αθλητές με κινητικά προβλήματα δεν είναι ότι πιο λαοπρόβλητο. Εδώ, όμως, έφτασαν οι επιτυχίες από την Αμερική, στέλναμε τα δελτία Τύπου και δεν γινόμασταν πιστευτοί. 

Σου έλεγαν «μας δουλεύουν» αυτοί.

Με τα πολλά, τελικά έδωσαν σημασία, κατάλαβαν ότι κάτι σοβαρό γίνεται εκεί.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το χρυσό του Κωννσταντάγκα το έμαθα στις 2 το πρωί και σε λίγες ώρες, όλα τα ραδιόφωνα έπαιζαν την είδηση»…

%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%b93%ce%b1

Από το «πάρτι» που έδωσε ο Κώστας Βλουτής, προς τιμήν των 15 αθλητών που έπιασαν το όριο πρόκρισης για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα (1996), στην τηλεοπτική του εκπομπή «Ο Ει-Δικός μας Κόσμος… * φωτογραφία: ΑΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Από το «πάρτι» που έδωσε ο Κώστα Βλουτής,από την τηλεοπτική του εκπομπή «Ο Ει_Δικός μας Κόσμος», προς τιμήν των 15 αθλητών που προκρίθηκαν για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, το 1996.

Από το «πάρτι» που έδωσε ο Κώστα Βλουτής,από την τηλεοπτική του εκπομπή «Ο Ει_Δικός μας Κόσμος», προς τιμήν των 15 αθλητών που προκρίθηκαν για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, το 1996.

Αυτή, ακριβώς, είναι για τον Κώστα η επιτυχία των αθλητών που πήγαν στην Ατλάντα.

«Πέρα από χρήματα και άλλα υλικά οφέλη, το σημαντικότερο είναι ότι τους έμαθε ο κόσμος, η κοινή γνώμη.

Πλέον μπήκαν στη συνείδησή μας, όχι ως κάτι το περιθωριακό και άρρωστο, αλλά ως μια υγιής και αξιόπιστη αθλητική δύναμη…

Δύναμη διακρίσεων στο παγκόσμιο στερέωμα, για την οποία πρέπει να αισθανόμαστε περήφανοι, πολύ περήφανοι»!… 

Advertisements

Σε επίδειξη του Χολιγουντιανού σχεδιαστή μόδας των rock και movie stars, Michael Schmidt…

1758307

Η 41η επέτειος της ίδρυσης του αμερικανικού new wave Blondie, με τη θρυλική πρώτη τραγουδίστριά του, την Ντέμπορα Χάρι (Deborah Ann «Debbie» Harry), ξυπνά μνήμες όμορφες…

 

Μιλάμε για την Ντέμπορα που, στη 10ετία του ’70, όρισε το στιλ των ρούχων με την επιλογή της, μια επιλογή που την μιμήθηκαν πολλοί… 

Ενα στιλ που βγήκε από τα υπόγεια στέκια, όπως το CBGB, το Studio 54 και το Max’s Kansas CityΣτιλ που «φυλάκισε» για πάντα στις πολαρόιντ του ο Εντο Μεντόγκλιο!…


Ναι, η Ντέμπορα Χάρι έχει χαράξει τη δική της πορεία στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα. Αυτό το «αγριοκόριτσο» που έβριζε κάτι παραπάνω από το κανονικό…

Το 1968 δέχεται να γίνει τραγουδίστρια του φολκ γκρουπ The Wind in the Willows και στη συνέχεια, μετά τη διάλυση του γκρουπ, εντάσσεται στο γυναικείο σχήμα The Stiletoes, με τις Elda Gentile, Amanda Jones

Το 1973 γνωρίζεται με τον κατοπινό της σύντροφο, τον Chris Stein, όπου μαζί θα ιδρύσουν το συγκρότημα Blondie. Λέγεται και …θρυλείται πως το όνομα του συγκροτήματος Blondie (δηλαδή «ξανθούλα») δόθηκε από τα …χείλη των Νεοϋορκέζων οδηγών όταν την έβλεπαν στο δρόμο με το πλατινέ μαλλί και το …στητό στήθος της χωρίς… σουτιέν να καταλήγει στο κλαμπ CBGB.

Με την Πάτι Σμιθ, τους Televition, τους Ramones, τους Talking Heads, οι Blondie θα καταπλήξουν και το κλαμπ θα γράψει ιστορία.

Το 1978, οι Blondie, θα γνωρίσουν επιτυχία με τα τραγούδια του 3ου αλμπουμ τους «Parallel Lines«,  όπως το «One Way or Anather«, το «Hanging on the Telephone» και το «Heart of Glass«…

Ενα χρόνο μετά το συγκρότημα θα γνωρίσει και πάλι την επιτυχία, πλατινένια μάλιστα, με το «Eat the Beat» και το 1980 το «Autoamerican» που έχει το αξεπέραστο «Call me«, αλλά και τα «The Tide Is High«, «Rapture«… 

Με τη διάλυση των Blondie το 1982, η Debbie σόλο θα κυκλοφορήσει 5 άλμπουμ, θα συμμετέχει σε αρκετές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, αλλά και σε διαφημίσεις. Μέχρι να ενωθεί και πάλι με τα μέλη των Blondie, θα διοργανώσει πολλές φιλανθρωπικές παραστάσεις για το AIDS, και θα περάσει να δώσει μια παράσταση  και στο Broadway («Teaneck Tanzi»)…

Θα αρχίσει να δίνει μουσικές παραστάσεις σε Αμερική και Ευρώπη και κάπου εκεί το 1994, θα κάνει μια …στάση στην Ελλάδα για να την παρουσιάσω στο αθηναϊκό κοινό!!!


Η άφιξή της στα εγχώρια θα δημιουργήσει σάλο και θα ζητήσει να την παρουσιάσει και η Ρούλα Κορομηλά στο «Μπράβο Καλωσήρθατε«!…

Την «έκλεισε» ένα πρακτορείο μοντέλων, το «Mirage Models», για να εμφανιστεί ως guest σε σόου μόδας, έναντι αδράς αμοιβής… 

Ο Κώστας, με την Ντέμπορα Χάρις, τον Μάικλ Σμιθ και την Χριστίνα Μανούση

Μαζί της ήρθε και o σχεδιαστής Michael Schmidt, για να παρουσιάσει την καινούργια του collection που ήταν γεμάτη …ξυραφάκια, νομίσματα, τραπουλόχαρτα, πρόκες και …αλυσίδες!!!

Ολα αυτά και άλλα πιο περίεργα υλικά χρησιμοποιεί για να ντύσει τους διάσημους rock stars, για να παρουσιαστούν σε διάφορα shows ή για να φωτογραφηθούν για τα εξώφυλλα των δίσκων τους, o αθεόφοβος, πλην όμως ταλαντούχος σχεδιαστής…

Ο άνθρωπος έχει ντύσει, κατά καιρούς, την Madonna, την Tina Turner, τους Rolling Stones, τη Ser, τον Jon Bon Jovi και πολλούς άλλους εκκεντρικούς… 

Στο club «L.A.», στο Μαρούσι, ο χώρος ήταν έτοιμος από πριν για να προλάβουμε να κάνουμε τις απαραίτητες πρόβες…

Ηρθε στην ώρα της, προσιτή και ευγενική…

Συστηθήκαμε… και …δέσαμε, λες και γνωριζόμασταν χρόνια…

Ναι, έχει ευγένεια, κάνει χιούμορ και …πειράγματα…

Μοιραζόμαστε τον ίδιο χώρο και ετοιμάζεται μπροστά μου…

Μπορεί να μη σου θυμίζει και πολύ το κορίτσι που στο πέρασμά του σταματούσαν ακόμη και τα… τραμ(!!!), αλλά η ώριμη Debbie έχει άλλο ενδιαφέρον και την εμπειρία μιας (νεοϋορκέζικης) ζωής!

Η rock «blondie» θηλυκή αλεπού είχε μετατραπεί σε όμορφη κυρία, με τη σπιρτάδα της αιώνιας νιότης στο βλέμμα…

Με γοητεύει αυτό, της το λέω και με γεμίζει με φιλιά, κάθε τόσο…

Ακόμη και στη σκηνή όταν την ανέβασα γα να πει τα εκπληκτικά της κομμάτια που ξεσήκωσαν το κοινό…

Και το περίφημο «call me», το αγαπημένο μου!…

Φόρεσε το …λατρεμένο της φόρεμα, δημιουργία του Michael S., το οποίο ήταν «ντυμένο» με …3.500 (!!!) ξυραφάκια…

Κρατιόμασταν χέρι χέρι, όλη την ώρα…

Τρεις ολόκληρες ώρες έτσι, αλλά προς το κλείσιμο του show είπα να την κρατήσω από τη μέση να χαιρετήσουμε μαζί όλον αυτόν τον κόσμο που παραληρούσε στα πόδια μας…

Η μέθη ήταν μεγάλη, με όλο αυτό που συνέβαινε στο χώρο και δεν κατάλαβα το κόψιμο που μου είχαν «πετύχει» τα… ξυράφια…

Κατεβαίνοντας, όμως, από τη σκηνή χέρι χέρι ξανά, μου λέει: «Είναι τρομερό… Εχεις κόψει το χέρι σου»!

Εικόνα 1

Είναι αλήθεια… Το ξυράφι κάνει «γλυκό» κόψιμο και δεν το καταλαβαίνεις…

Με πάνε σε εφημερεύον νοσοκομείο να αξιολογηθεί η ζημιά κι εκείνη ρωτά συνέχεια τους διοργανωτές «ο Κώστας είναι καλά; Που είναι;» 

Ευτυχώς, όμως, το τραύμα στην παλάμη μου δεν ήταν βαθύ. Μου το …φασκιώσανε και με αφήσανε να επιστρέψω στην αγαπημένη καλεσμένη που βρέθηκε σε ένα ωραίο μαγαζάκι, κοντά στην Ακρόπολη!!!

Οι φωτογράφοι είναι παντού κι εκείνη, μόλις με βλέπει, φωνάζει: «Κώστας έλα, από δω»… 

Αρνιόμουν γιατί ήθελα να τελειώσει με τις φωτογραφίες για να κάτσουμε να απολαύσουμε τη θέα… Μετά είχαμε να πάμε Πλάκα, είχε ξενύχτι μέχρι πρωίας το πρόγραμμα, όχι αστεία…

Όμως, επέμενε τραβώντας με, σχεδόν, από το χέρι….

Με βάζει δίπλα της, έχοντας επίσης δίπλα μας και το Michael S., τον εκπληκτικό σχεδιαστή…

δφ

Η Αγγελική Κόττη, στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» και στη σελίδα της «Λιλιπούπολοι», την Πέμπτη, 17 Μαρτίου 1994, έγραψε:

» Δεν είχε προλάβει ο κ. Παπαθεμελής να εφαρμόσειτο ωράριο κι έτσι η Ντέμπορα Χάρυ του έδωσε και κατάλαβε. Ξενύχτησε μέχρι πρωίας σχεδόν, προσπαθώντας να απολαύσει όσο περισσότερο μπορούσε την Αθήνα της νύχτας. Η τραγουδίστρια, μαζί με τον ενδυματολόγο των σταρ Μάικλ Σμιτ, τους εκπροσώπους του πρακτορείου «Μιράζ Μόντελς» και τον Κώστα Βλουτή, γύρισε όλη την Πλάκα. Λίγο πριν είχε εκθιάσει  την ελληνική κουζίνα… Εφυγε χθες, αφού εμφανίστηκε και στο «Μπράβο» της Ρούλας Κορομηλά, υποσχόμενη ταχείαν επιστροφήν.
Πριν πραγματοποιήσει, όμως, την υπόσχεσή της, θα έχουμε ακόμη μία «υψηλή» καλεσμένη: Την Γκρέις Τζόουν που θα έρθει και πάλι προσκαλεσμένη από το «Μιράζ Μόντελς» και που θα την παρουσιάσει στο κοινό ομ δημοφιλής δημιουργός, Κώστας Βλουτής.

Εικόνα (48)7

Αναφορές θα γίνουν σε όλες τις εφημερίδες και τα περιοδικά, εκείνης της εποχής και μερικά θα με εκνευρίσουν κι όλας γιατί έπεσαν σε μέγα ατόπημα να την «συγκρίνουν» με το αγοροκόριτσο της 10ετίας του ’70, λες και οι αρθρογράφοι των κειμένων δεν μεγαλώνουν ποτέ…

Οπως και να έχει το πράγμα, εγώ γνώρισα ένα σπουδαίο πλάσμα, χαμογελαστό κι ανθρώπινο κι εμένα αυτό και μόνο αυτό, …μου άρεσε πολύ!…

Το αγαπημένο φουστάνι της Deborah Ann «Debbie» Harry που συζητήθηκε πολύ:

michaelschmidt8407746651

Τον σκοπό τον είχα πετύχει, αλλά ήθελα και κάτι …παραπάνω…
Τηλεφωνώ στον Νίκο Κακλαμανάκη για να μου δώσει ότι η ψυχούλα του ήθελε για την εκδήλωση… «Αγαπώ τον αγώνα σου κι επειδή αγωνίστηκα πολύ κι εγώ για να τα καταφέρω, θα σου δώσω τα… δάκρυά μου», είπε ο Νίκος κι έμεινα με το ακουστικό στο χέρι…

76160-25ce259a25cf258e25cf258325cf258425ce25b125cf25822b25ce259225ce25bb25ce25bf25cf258525cf258425ce25ae25cf2582-25ce259d25ce25af25ce25ba25ce25bf25cf25822b25ce2

Με τον Νίκο Κακλαμανάκη σε φιλανθρωπική εκδήλωση… 

| του Κώστα Βλουτή

kostas.vloutis@gmail.com

Με το πέρασμα των χρόνων κατάλαβα πως αυτό το παλικάρι η επιτυχία δεν θα το αλλάξει…

Και δεν το άλλαξε…

Με αρχές και αξίες που πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος, ο χρυσός Ολυμπιονίκης Ιστιοπλοΐας, Νίκος Κακλαμανάκης, απέδειξε του λόγου το αληθές…

Τον γνώρισα σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση όπου είχαμε κληθεί αρκετοί καλλιτέχνες και  Φορείς να βοηθήσουμε το Χατζηκυριάκειο Ιδρυμα Παιδικής Προστασίας

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, η Μπέτυ Λιβανού, η Τάνια Καψάλη, ο Βασίλειος Κωστέτσος

Και απέναντι είχαμε τη  Ρούλα Κορομηλά, σε απευθείας σύνδεση, να βοηθά όπως εκείνη ξέρει, μοναδικά και ανιδιοτελή…

Εγώ, εκείνη την εποχή, ήμουν επικεφαλής μιας Επιτροπής (μαζί μου η Τάνια Καψάλη, η Καρίνα Χατζησάββας και η Φωτεινή Μπαμπανάρα) που έπαιρνε αποφάσεις για την οργάνωση φιλανθρωπικών εκδηλώσεων και για την οικονομική ενίσχυση όσων, στην πραγματικότητα, είχαν ανάγκη…

Η απόφασή μας, μετά τη βοήθεια που θα παρείχαμε στα παιδιά του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος, ήταν να ενισχύσουμε οικονομικά την προσπάθεια του -τότε- Δημάρχου της Αθήνας, Δημήτρη Αβραμόπουλου, ώστε να ανεγερθεί το «Σπίτι του Αστεγου«!

Οργανώσαμε μία δημοπρασία, με έργα τέχνης 33 σπουδαίων ζωγράφων, εικαστικών και γλυπτών…

Εργα που αφιλοκερδώς μας πρόσφεραν οι:  

Αγγελος, Κ. Βαρλάμος, Μ.   Βαφειάδης, Θ. Βελερής, Μ. Βενιός, Β. Βλασταράς, Μ. Βουτσινάς, Γ. Δημητράκης, Ε. Εξάρχου, Δ. Ζουρούδης, Α. Ζέρβα-Ησαΐα, Μπ. Θαλασσινός, Χρ. Καρράς, Κ. Κακανιάς, Δ. Καβούτσου, Γ. Λαζόγκας, Γ. Αυλοζίδης, Μαραμένος-Πατέρας, Μηνάς, Μ. Μιχαλακάκου,Δ.Μυταράς, Θ. Παντελέων, Λ. Παπακωνσταντίνου, Β. Πουλπούλογλου,Ε. Σαρρή, Αρ. Σολούνιας, Σ. Σόρογκας, Ν. Στεφάνου, Α. Φασιανός, Μ. Χάρος, Α. Χατζηαράπογλου, Κ. Χατζηγιώση, Αχ. Χριστίδης.

Τον σκοπό τον είχα πετύχει, αλλά ήθελα και κάτι …παραπάνω…

Τηλεφωνώ στον Νίκο Κακλαμανάκη για να μου δώσει ότι η ψυχούλα του ήθελε για την εκδήλωση…

«Αγαπώ τον αγώνα σου κι επειδή αγωνίστηκα πολύ κι εγώ για να τα καταφέρω, θα σου δώσω τα… δάκρυά μου», είπε ο Νίκος κι έμεινα με το ακουστικό στο χέρι…

Ο Νίκος Κακλαμανάκης δεν κατάφερε, για τους γνωστούς λόγους, να συμμετάσχει στους Αγώνες της Σεούλ, το 1988…

Πάνω στο ιστιοπλοϊκό πανί του, έκλαψε και έγραψε έναν όρκο τον οποίο και θα ακολουθούσε στο εξής, πιστά, για να στεφθεί Ολυμπιονίκης!!!

c69d1-900a

«Σαν μια σελίδα από ένα βιβλίο, σαν το σταθμό από μια πορεία που μας μαθαίνει και δεν τελειώνει ποτέ… Ετσι αυτό το πανί με συνόδευσε σε μία προσπάθεια που δεν δικαιώθηκε τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Εύχομαι να μη τελειώσει ποτέ… ΜΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΣΑΙ… ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΣ… ΓΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ… ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ…».

Αυτά έγραφε ο Νίκος με «μελάνι» τα δάκρυά του…

Και αυτό το πανί, μαζί με τον όρκο του, μου το έδωσε για να το δημοπρατήσω!…

Ενα εκατομμύριο δραχμές (η δημοπρασία έγινε τον Ιανουάριο του 1996) αξιολογήθηκε και ο καινούργιος «ιδιοκτήτης» του θα ήταν ο -τότε- σύμβουλος του Ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ, Κωνσταντίνος Μάμαλος

Για πολλά χρόνια, με τον Νίκο, υπηρετήσαμε τον σκοπό της φιλανθρωπίας…

Και τα καταφέραμε να φέρουμε σε πέρας ακόμη και δύσκολες περιπτώσεις…

Τελικά, η ζωή σου έχει νόημα όταν συναντάς τέτοιους σπουδαίους ανθρώπους…

Κι εμένα η δική μου είναι γεμάτη από νόημα και αγάπη, χάρη σε αυτούς…

Μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες, η Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου, μαθαίνοντας πως ο Κώστας Βλουτής ήθελε να εκδώσει ένα βιβλίο με τίτλο «Πως Ενα Τίποτα Μπορεί Να Γίνει Κάτι«, έσπευσε να το ανακοινώσει στη στήλη της που κρατούσε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ και να συμπληρώσει στο τέλος πως «Ενας άνθρωπος που μετατρέπει την πικρή πείρα σε προσφορά, δεν υπήρξε ποτέ ένα Τίποτα…«, με το «Τ» κεφαλαίο!…


1s

Η Λυκιαρδοπούλου, γνωστή από τις τηλεοπτικές της εκπομπές, «Μικρές Νυχτερινές Μουσικές» και «Πρόβα«, θα αφήσει ανεξίτηλο  το στίγμα της… 

Επίσης, έπαιξε σε πολλά κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικά έργα… 

Ηταν και σπουδαία τραγουδίστρια. 

Συμμετείχε στους δίσκους «Λιτανεία» των Γρηγόρη Σουρμαΐδη (μουσική) και Φίλωνα Αρία (στίχοι), καθώς και στην «Παράσταση» του Μίμη Πλέσσα… 

Πολλές φορές, κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής της, θα σταθεί αρωγός των προσπαθειών του Κώστα Βλουτή, κάνοντας αναφορές «στο σπουδαίο έργο του καλλιτέχνη» όπως συνήθιζε να λέει…

Είναι για μένα, αυτή η φωτογραφία, ιστορική που την έχω φυλακίσει για πάντα μέσα στην καρδιά μου… Από αυτές που γράφουν τη δική τους ιστορία με φίλους, να σου «ξημερώνει» τη ζωή, ακόμη κι όταν κάποιοι από την παρέα σου δηλώνουν «τώρα ο κόσμος και οι φωνές δε με τρομάζουν, τώρα τα χέρια μου ένα σύνθημα χαράζουν, φεύγω, τώρα φεύγω»… Και σου την κάνουν, χωρίς δεύτερη κουβέντα… Μένουν, όμως, εκεί «κλεισμένοι», για πάντα, σε μια φωτογραφία, ασφαλείς, γιατί κανένας κόσμος και καμιά φωνή δεν μπορεί να τους τρομάξει…

Κώστας Βλουτής - Χάρις Αλεξίου - Νίκος Νομικός - Αντώνης βαρδής - Γάννης Καλαμίτσης

Κώστας Βλουτής – Χάρις Αλεξίου – Νίκος Νομικός – Αντώνης βαρδής – Γάννης Καλαμίτσης

Για τον Αντώνη και τον Γιάννη που έφυγαν νωρίς…
746

Την ώρα που σου ζητάνε να φωτογραφηθείς, δεν δίνεις και μεγάλη σημασία… Μπορεί να το θεωρείς περιττό, έξω από σένα, σε αποτρέπει και το μικρόν της ηλικίας σου, αλλά και τόσα άλλα …ανώριμα… Στήνεσαι, παρ΄ όλ΄αυτά, γιατί σου το ζητάει η Χαρούλα, γιατί σου το ζητάει ο Αντώνης…

| του Κώστα Βλουτή

Μια φωτογραφία παρακαλώ…
Εδώ να κοιτάτε… Το… πουλάκι!…

Το γέλιο που πέφτει είναι της… αρκούδας και λόγος να αστειευτεί ο Γιάννης Καλαμίτσης που βρήκε να …»στηθεί» πάνω στο κεφάλι του Νικόλα του Νομικού
Είναι Αύγουστος, κάνει ζέστη κι εμείς έχουμε βρει … πνεύμονα δροσιάς στο πίσω μέρος του μαγαζιού…
Μοιράζει …αγιόκλημα, ανύπαρκτο στην αυλή, διάχυτη μυρωδιά, όμως, στην ατμόσφαιρα…
Ήταν, βλέπεις, μια… κοινωνική προσφορά του απέναντι μπαλκονιού, ευλογημένο να ζει την παράδοση που το θέλει και με …γιασεμί!

Είναι η εποχή του «τέλι τέλι», της «τρελής κι αλλοπαρμένης» του «φαντάρου» και του «μπρούσκου», αλλά και του «Όλα σε Θυμίζουν»…
Έχει προηγηθεί η «Μικρά Ασία», ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» τα (δυο) «Παλικάρια απ΄τ’ ΑιΒαλί» που την αγάπη βρίζανε και «σπάγανε» ταμεία, κάθε βράδυ, στο μαγαζί με τη φωνή της Χαρούλας

«Τέλειωνε«, φώναζε ο Γιάννης στο φωτογράφο, «θα πέσω από το σκαμπό«!
Απίστευτη πένα, ο Γιάννης, που επιβεβαιωνόταν αυτό σε κάθε παράσταση!
Μαζί είχαμε γράψει ένα δυνατό κείμενο που χαλούσε κόσμο, κυριολεκτικά…
Η κιθάρα του Αντώνη Βαρδή, μουσικό χαλί στο κείμενο, σκέτη ανατριχίλα!
Και να καταλήγει αυτή όλη η συνύπαρξη των τριών με τη φωνή της Χάρις να τραγουδά… «Τίποτα δεν πάει χαμένο»…

– Μια φωτογραφία παρακαλώ…
Εδώ να κοιτάτε… Το… πουλάκι!…

Η πρώτη δεν του «έκατσε» του ερασιτέχνη, πλην όμως, επίμονου «φωτογράφου»… μουσικού, που χρεώθηκε να μας κρατήσει στην …αιωνιότητα, με μια φωτογραφία…
Κι είναι αυτή που μετά από τόσα χρόνια υπάρχει να κιτρινίζει την ιστορία της και να την κάνει ακόμη πιο πολύτιμη, στα χρόνια που περνάνε…

Πριν λίγο καιρό χάσαμε τον ελευθερόστομο Γιάννη Καλαμίτση και πριν λίγες μέρες, τον Αντώνη Βαρδή, τη μεγάλη ψυχή!

Τώρα κάθομαι και κοιτάζω, αυτή -μεταξύ άλλων- τη φωτογραφία και σκέφτομαι, εκ των υστέρων, τη σημασία της…
Είναι, για μένα, ιστορική που την έχω φυλακίσει για πάντα μέσα μου…
Από αυτές που γράφουν τη δική τους ιστορία με φίλους, να σου «ξημερώνει» τη ζωή, ακόμη κι όταν κάποιοι από την παρέα σου δηλώνουν «τώρα ο κόσμος και οι φωνές δε με τρομάζουν, τώρα τα χέρια μου ένα σύνθημα χαράζουν, φεύγω, τώρα φεύγω«…
Και σου την κάνουν, χωρίς δεύτερη κουβέντα…
Μένουν, όμως, εκεί «κλεισμένοι«, για πάντα, σε μια φωτογραφία, ασφαλείς, γιατί κανένας κόσμος και καμιά φωνή δεν μπορεί να τους τρομάξει…
Πια…

Με τη Μιμίκα Μτενίση. Γλυκιά, ζεστή κι ανθρώπινη φιλία. Η ηθοποιός και επιχειρηματίας, εκτιμά πολύ την δύσκολη πορεία του Κώστα μέσα στο χώρο. Το 2000, για φιλανθρωπικό σκοπό,του παραχωρεί -αφιλοκερδώς- το θέατρό της ώστε να ανέβει παράσταση με πρωταγωνίστρια, μία άλλη καλή του φίλη, την Τάνια Καψάλη

ΜΙΜΗ

Πρέπει όλοι να προσφέρουμαι. Κι εγώ θα το κάνω…

Του Κώστα Βλουτή

Έχω βάλει σκοπό να βοηθήσω οικονομικά ένα Ίδρυμα με ανάπηρα παιδάκια στο Μαρούσι, που μου το ζήτησε η διευθύντριά τους. Με τη φίλη μου Τάνια Καψάλη σκέφτομαι να ανεβάσουμε το αγαπημένο παραμύθι «Η πεντάμορφη και το Τέρας», σε χορογραφίες της Μαριάννας Τόλη.

Δεν έχω, όμως, θεατρική στέγη…

Η Μιμή Ντένίση, εκείνες τις ημέρες, αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα με την μέση της. Ο γιατρός της συνιστά ξεκούραση, στο κρεββάτι και φαρμακευτική αγωγή.

Εγώ δεν γνωρίζω τίποτα…

Της τηλεφωνώ και μετά από την θερμή κουβέντα που είχαμε κλείνω ένα ραντεβού μαζί της και με τους συνεργάτες μου, για να μου παραχωρήσει, αφιλοκερδώς, το θέατρό της.

Μου λέει: Κώστα μου, δεν σε πειράζει να με δούνε τα παιδιά στο κρεββάτι. Υποφέρω πολύ…

Τα χάνω… -Μα Μιμή μου, της λέω ξαφνιασμένος, γιατί εκείνη ακριβώς την στιγμή αντιλαμβάνομαι το σοβαρό της πρόβλημα, …αφού πονάς τόσο πολύ ας το αφήσουμε.

Και εκείνη: -Όχι, δεν σου ακυρώνω τίποτα. Θέλω να σε βοηθήσω. Πρέπει όλοι να προσφέρουμε. Κι εγώ θα το κάνω. Έλα σπίτι στς 5 το απόγευμα…

Αυτή τη Μιμή, που εκτιμώ πολύ, σας παρουσιάζω.

Και χαίρομαι, ειλικρινά, που είναι φίλη μου…

Με την Χριστίνα Μανούση, από το 1993, παρουσιάζουν συναυλίες και εκδηλώσεις σε στάδια και Θέατρα… Σκοπός τους, να βοηθήσουν όσους πραγματικά έχουν ανάγκη…

ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

Αγαπούλα μου,

Χρόνια τώρα θέλω να σου πω τα «χίλια ευχαριστώ» της ψυχής μου. Χαίρομαι που μου δίνεται η δυνατόητα μέσα από το προσωπικό μου site να το κάνω.

Για την μεγάλη μου συναυλία στο Πέραμα, μου σ;yστησαν να συνεγαστώ μαζί σου. Είχα τις επιφυλάξεις μου, αλλά είπαν να σε δω και μετά να αποφασίσω…

Το δέχτηκα…

Είπαμε να συναντηθούμε στα φωτογραφικά πλατό του MEXICANOS, που είχα μία φωτογράφηση για περιοδικό πικοίλης ύλης…

Μόλις σε πρωτοσυνάντησα, έμεινα.

Ήσουν τόσο όμορφη και τόσο λαμπερή που είπα στον εαυτό μου: «Μα γιατί χτυπιούνται αυτοί εκεί έξω. Το κορίτσι αξίζει»…

Σε αποκαλούσαν «άφωνη» κούκλα επειδή θέλησε να παίξει παιχνίδι ο Μαστοράκης με τον Κυριακού, βάζοντάς σου τρικλοποδιά στην ερώτηση των καλλιστείων, αλλά εσύ σε πείσμα πολλών πήρες το στέμα της ωραιότερης Ελληνίδας κι έκανες την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» να σε κάνει εξώφυλλο με την λεζάντα «βάλτε την Σταρ Ελλάς στη Βουλή»!!!

Το πόσο το χάρηκα δε λέγεται…

 

Θέλω να ξέρεις ότι θύμωσα με όλους αυτούς που σου πόναγαν την καρδούλα σου…

Πήρα πολλά τηλέφωνα, μόλις ανακοινώσαμε -σε συνέντευξή μας- την συνεργασία μας.

«Τί κάνεις; Θα καταστραφείς…», ή «Η κοπέλα είναι άφωνη, δεν το βλέπεις;»…, μη σου τα θυμίζω.

Τα ξέρεις…

Εμείς εκεί, στις πρόβες μας και στον όμορφο σκοπό να μη κλείσει το ειδικό σχολείο της πόλης του Περάματος…

Με όλους του δικούς μας φίλους στο πλευρό μας…

Τα κλάμα της Τζένης Βάνου επί σκηνής το θυμάσαι; Τον Κυριαζή, τον Βογιατζή, την Μπέσυ, τη Σαμπρίνα, τον Βελή, τον Σχινά, την Ευριδίκη, τον Μηγιάκη, την Θεοφίλου, τον Τσάκωνα, τον Κλωναρίδη, τον Αδαμαντίδη

Τί βραδιά Χριστέ μου…

Είκοσι χιλιάδες κόσμος να χτυπιέται στο ρυθμό μας…

Το κινηγητό με τους φωτογράφους;…

Που μας κλείσανε σε μία τουαλέτα για να γλυτώσουμε;

Το θυμάσαι;

Μη συνεχίσω.

Οι φίλοι μας έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν για μας, μέσα από τις σελίδες αυτού του blog.

Εγώ θέλω ΜΟΝΟ να σου πω το πόσο ευτυχισμένος είμαι που σε έχω πια ΜΕΛΟΣ της οικογέννιάς μου.

Ο φίλος σου,

Κώστας

Kostas Vloutis: Photo Gallery

Στα... 27!

Στα… 27!

Ο Κώστας Βλουτής φωτογραφίζεται  στην για το περιοδικό «ΝΤΟΜΙΝΟ», ύστερα από ένα διαγωνισμό τραγουδιού που πήρε το βραβείο στίχου και έκανε το πρώτο του δίσκο με τους Αφους Κατσάμπα (stoudio Kostakis). Στη και φωτογραφία, για το promo του καινούργιου του maxi single «Ολυμπιονίκης της Ζωής«, αλλά και για την συνέντευξή του στο περιοδικό «Τηλεθεατής«.

Από τον φωτογράφο John Dellis που συνεργάζεται με περιοδικά ποικίλης υλής, μεγάλης κυκλοφορίας, στην Γερμανία. Η φωτογράφηση έγινε για εξώφυλλο γερμανικού περιοδικού, στα πλαισια φιλανθρωπικού galla.

Στην πρώτη επίσημη προβολή της ταινίας του «Ο ‘Ανθρωπος που Κέρδισε τη ζωή«, που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2008… ‘Ετσι όπως τον …αποτύπωσε ο φωτογραφικός φακός του ‘Αρη Αδαμαντίδη.

Στην ίδια βραδιά, με άλλη ματιά…

Τον Απρίλιο του 2008, ο Άρης Αδαμαντίδης, επιχειρεί ξανά -μέσα από το φωτογραφικό του φακό- να αποτυπώσει τον Κώστα


Στις προετοιμασίες της παράστασης «Η ΟΛΥΜΠΙΑ ΖΕΙ» σε ένα χώρο 92 τμ, όλο από χαλκό, ο ΤΕΟ Βασιλόπουλος, επιχειρεί να αποτυπώσει την αγωνία του Κώστα για το αποτέλεσμα των προσπαθειών του, αλλά ο καλλιτέχνης δεν του κάνει τη χάρη. Είναι ήρεμος!

Από τον φωτογράφο John Dellis, ξανά…

Στην περιοδεία με την παράσταση «Η πορεία προς την Παραολυμπιάδα, Αθήνα 2οο4». Φωτογράφος ο Άρης Αδαμαντίδης.DSC 0017a

Από τον Βαγγέλη Δούρο

Από τον Βαγγέλη Δούρο

DSC_0002α

Από τον φωτογράφο Βαγγέλη Δούρο, Vagelli Photostudio

Από τον φωτογράφο Βαγγέλη Δούρο, Vagelli Photostudio

05e3f-dsc_0005cf81DSC_0007 770

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΤΟΥΣ ‘ΑΘΛΙΟΥΣ’ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.

Ο Κώστας Βλουτής με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο

Καλή αρχή για το «Σπίτι της αγάπης». Πάνω από 8.000.000 δραχμές απέδωσε η δημοπρασία… ‘Επεται η συνέχεια…

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
Αίθουσα «Κόντογλου»
Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 1997, ώρα: 20:00

Διοργανωτές: Κώστας ΒλουτήςΤάνια ΚαψάληΚαρίνα Χατζησάββα
Φωτεινή Μπαμπανάρα

Προσφερθέντες εικαστικοί καλλιτέχνες: ‘Αγγελος, Κ. Βαρλάμος, Μ.   Βαφειάδης, Θ. Βελερής, Μ. Βενιός, Β. Βλασταράς, Μ. Βουτσινάς, Γ. Δημητράκης, Ε. Εξάρχου, Δ. Ζουρούδης, Α. Ζέρβα-Ησαΐα, Μπ. Θαλασσινός, Χρ. Καρράς, Κ. Κακανιάς, Δ. Καβούτσου, Γ. Λαζόγκας, Γ. Αυλοζίδης, Μαραμένος-Πατέρας, Μηνάς, Μ. Μιχαλακάκου,Δ.Μυταράς, Θ. Παντελέων, Λ. Παπακωνσταντίνου, Β. Πουλπούλογλου,Ε. Σαρρή, Αρ. Σολούνιας, Σ. Σόρογκας, Ν. Στεφάνου, Α. Φασιανός, Μ. Χάρος, Α. Χατζηαράπογλου, Κ. Χατζηγιώση, Αχ. Χριστίδης.

Υπό την αιγίδα του ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~


 

Τα μέλη της Επιτροπής για την ανέγερση της Στέγης των αστέγων, με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ που "χτύπησε" και τελικά έχεισ την κατοχή του το ιστιοπλοϊκό πανί του Νίκου Κακλαμανάκη, ύστερα από παρότρυνση του Κ. Βλουτή. Στο κλικ και ο Ζάχος Χατζηφωτίου...

Τα μέλη της Επιτροπής για την ανέγερση της Στέγης των αστέγων, με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ που «χτύπησε» και τελικά έχεισ την κατοχή του το ιστιοπλοϊκό πανί του Νίκου Κακλαμανάκη, ύστερα από παρότρυνση του Κ. Βλουτή. Στο κλικ και ο Ζάχος Χατζηφωτίου…

Επιμέλεια: ‘Αρης Δήμου

ίναι το μοναδικό και μέχρι πρόσφατα, το πιο άπιαστο όνειρο των ανθρώπων που οι ατυχίες της ζωής τούς στέρησαν ένα από τα πλέον θεμελειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Το όνειρο των αστέγων για ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους. Το όνειρο αυτό αρχίζει να πλησιάζει προς την πραγμάτωσή του. Με την πρωτοβουλία του δημάρχου κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου και των μελών της Οργανωτικής Επιτροπής για την «Στέγη των αστέγων«, που έχουν δείξει επανειλημένα την ευαισθησία τους για το μεγάλο πρόβλημα των ανθρώπων: του Κώστα Βλουτή, της Τάνιας Καψάλη, της Καρίνας Χατζησάββα και της Φωτεινής Μπαμπανάρα«.

Αυτό είναι ένα μικρό απόσπασμα από το ολοσέλιδο αφιέρωμα, στην εφήμερίδα «Ελεύθερος Τύπος«, της αγαπημένης Νίνας Βλάχου. Αθηναϊκά και μη…», Παρασκευή, 10/01/1997).

Τριάντα τρεις σπουδαίοι εικαστικοί καλλιτέχνες πρόσφεραν έργα τους για να δημοπρατηθούν από τον κ. Δημήτρη Γεωργαντά, υπέρ του ιερού αυτού σκοπού…

Ο img131χρυσός ολυμπιονίκης της ιστιοπλοΐας, Νίκος Κακλαμανάκης, έδωσε στον φίλο του Κώστα Βλουτή το πανί στο οποίο υπάρχουν τα δάκρυά του -όταν τον απέκλεισαν από την εθνική για τους Ολυμπιακούς της Σεούλ- με έναν όρκο: «Καποτε να γίνει Ολυμπιονίκης«. ‘Οπως και έγινε…

Στο πανί ο Νίκος γράφει: «Σαν μια σελίδα από ένα βιβλίο, σαν το σταθμό από μια πορεία που μας μαθαίνει και δεν τελειώνει ποτέ… ‘Ετσι αυτό το πανί με συνόδευσε σε μία προσπάθεια που δεν δικαιώθηκε τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Εύχομαι να μη τελειώσει ποτέ… ΜΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΣΑΙ… ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΣ… ΓΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ… ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ…».

Το ιστιοπλοϊκο πανί το κέρδισε, για το ξενοδοχείο «ΤΙΤΑΝΙΑ«, ο διευθύνων σύμβουλος, κ. Κωνσταντίνος Μάμαλος, έναντι 750.000 δραχμών. Ενώ το ποσό που συγκεντρώθηκε για την «Στέγη των Αστέγων» ξεπέρασε το ποσό των 8.000.000 δρχ.

Στην εκδήλωση παρευρέθη ολόκληρη η επιχειρηματική και εφοπλιστική οικογένεια της χώρας, μεταξύ των οποίων οι: Δ. Αράπης, Λ. Βαρδινογιάννη, Λία Χατζηπάνου, Γ. Τσαβλίρης, Ηλίας & Μπουμπού Μπαρμπαλιά, Στ. Χατζηιωάννου, Στ. Παναγόπουλος, Πάνος Μινέτας, Λεώ Πολύζου, Απόστολος Δοξιάδης.

Το μ�λος της Οργανωτικής Επιτροπής, Κώστας Βλουτής, με τον κ. Ζάχο Χατζηφωτίου

Το μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής, Κώστας Βλουτής, με τον κ. Ζάχο Χατζηφωτίου.

Ακόμη: Ανδρέας Βουτσινάς, Κωνσταντίνος Καζάκος, Ζάχος Χατζηφωτίου, Λιάνα Πατέρα, Τζοβάννα Φραγκούλη, Μαίρη Μπέλμπα, Βάσια Τριφύλλη και πολλοί άλλοι.

Η προσπάθεια για την ανέγερση της Οικίας του Αστέγου έχει ξεκινήσει η υπηρεσία Υγείας και Κοινωκής Μέριμνας, του Δήμου Αθηναίων, με επικεφαλής τον αντιδήμαρχο κ. Γιάννη Πιερουτσάκο.

Επί της υποδοχής, η πρόεδρος του Πνευνατικού Κέντρου και πολύ ευγενική κυρία Έλλη Ευαγγελίδου και τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής, Κώστας ΒλουτήςΤάνια Καψάλη Φωτεινή Μπαμπανάρα Καρίνα Χατζησάββα, που τα φλας των φωτογράφων άστραφταν πάνω τους καθ’ όλη την διάρκεια της δημοπρασίας…

 

ΣΤΑ «ΠΕΤΡΙΝΑ» ΧΡΟΝΙΑ

Του Κώστα βλουτή

Το 1980 τα πράγματα στην Ελλάδα για τους αναπήρους ήταν πάρα πολύ δύσκολα…

Πρακτικά, μιλούσαμε -όταν αναφερόμασταν σε αυτούς- για έναν άλλον «κόσμο» μέσα στον «δικό» μας…

Σχεδόν όλοι κλείνονταν στο καβούκι τους γιατί μόνο μέσα σε αυτό αισθάνονταν ασφάλεια.

Ο «‘εξω κόσμος» φάνταζε εχθρικός…

Θυμάμαι, πήγαινα με την Μελίνα και την κυρία ‘Αννα Συνοδινού σε λατρεμένες φάτσες εκεί κοντά στις γιορτές και με το που έβλεπαν τις φωτογραφίες μας στον τύπο, την άλλη μέρα, δεν με πλησίαζε κανείς γιατί νόμιζαν πως είχα κολήσει «αρρώστια»…

Για τέτοια άγνοια μιλάμε…

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ

Εκείνη την εποχή πού να τολμήσει κανείς να βγει στην καθημερινότητα, πόσο μάλλον να πάει σε γυμναστήριο… να αθληθεί… Να μιλήσει για αθλητισμό. Να πάρει μέρος σε αθλητικές διοργανώσεις… Να… συμμετέχει σε… Παραολυμπιακούς Αγώνες, που η ιστορία τους ξεκινά από το Λονδίνο, το 1948!!!

Εμείς -νυχτωμένοι βαθυά- ζούσαμε στον «κόσμο» μας…

Κι όμως -από το 1976– τρία παληκάρια, ο Αγγουράκης (στίβο-κολύμβηση), ο Κλεισιώτης (κολύμβηση) και ο Χωματάς (ξιφασκία) στους Αγώνες του Τορόντο έψαχναν το δικό τους όνειρο, με δικά τους… έξοδα!!!

Τους πρωτογνώρισα το 1980

Αμέσως, σκέφτηκα να μιλήσω δημόσια για την όμορφη περιπέτειά τους. Στην εκπομπή του τηλεοπτικού μου πατέρα Χρήστου Οικονόμου, «Σάββατο μία και μισή» (κρατική τηλεόραση), έκανα συνεχείς αναφορές για τον «παγκόσμιο πρωταθλητισμό» ανάπηρων αθλητών.

‘Ολοι με κοιτούσαν σαν «ούφο»…

Η κυρία Φάνη Πάλλη-Πετραλιά θέλησε να με γνωρίσει από κοντά και να με βοηθήσει στον «αγώνα» μου, εκείνα τα «πέτρινα» χρόνια.

Στην πορεία γνώρισα και τον κολυμβητή Κυριάκο Γριβέα (έφυγε νωρίς από κοντά μας,  σε ηλίκια 53 ετών), μεγάλη μούρη του ειδικού αθλητισμού κι αυτός…

Το 1988 στη Σεούλ, ήρθαν για την Ελλάδα τα πρώτα μετάλλια (1 αργυρό και 3 χάλκινα), ενώ στη Βαρκελώνη του 1992 «χτυπήσαμε» 2 αργυρά και 1 χάλκινο…

Κανείς δεν πήρε είδηση…

Μόνο εγώ κι ο… κούκος χειροκροτούσαμε τις παραολυμπιακές τους προσπάθειες.

Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

Ο Κώστας Βλουτής με τους 15 έλληνες αθλητές που έπιασαν το όριο πρόκρισης για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, το 1996. Στην εκπομπή του «Ο Ει-Δικός μας Κόσμος» τούς παρουσιάζει στο ελληνικό κοινό και είναι ο μοναδικός που ασχολείται με το ειδικό αθλητισμό και τις προσπάθειες αυτών των αθλητών σε Παγκόσμιες διοργάνώσεις…

Το 1995, ένα χρόνο δηλαδή πριν τους Παραολυμπιακούς της Ατλάντα και έχοντας δικό μου τηλεοπτικό βήμα («Ο Ει-δικός μας Κόσμος«), αποφασίζω χωρίς δεύτερη σκέψη να δώσω τη μάχη μου ώστε ο κόσμος να γνωρίσει τί εγώ θαυμάζω πιο πολύ στη ζωή μου…

Τις προσπάθειες των «δικών» μου Παραολυμπιονικών.

Στην εκπομπή μου καλώ παράγοντες, αλλά και τους ίδιους τους πρωταγωνιστές να μιλήσουν και κυρίως να δείξουν τα ταλέντα τους.

Αρθρογραφώ σε εφημερίδες…

Και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου, εκείνης της χρονιάς, καθοριστικό για τα όρια πρόκρισης στους Παραολυμπιακούς της Ατλάντα, είμαι ο μόνος δημοσιογράφος που καλύπτει το θέμα.

Θυμάμαι ότι τα όρια πρόκρισης για την Ατλάντα ήταν πολύ ψηλά και πολλά παιδιά, αν και είχαν πάρει χρυσό στο αγώνισμά τους, δεν τους δόθηκε το εισιτήριο για το παραολυμπιακό όνειρο. Ο Αλέξης (δεν χρειάζεται να πούμε το επίθετό του) έκλαιγε συνέχεια… Ο Βορειοελλαδίτης είχε κάνει τα πάντα για να βρεθεί στο Πανελλήνιο, με έξοδα δικά του και του προπονητή του.

Για τον Αλέξη και τα υπόλοιπα παιδιά έμεινα στο στάδιο ώρες να τους λέω πως «όλοι ΕΜΕΙΣ είμαστε υπερήφανοι για ΣΑΣ… Είσαστε οι πρωταθλητές της καρδιάς μας«!!!

‘Ηξερα πως τα λόγια μου ήταν της παρηγοριάς γι αυτούς εκείνη την ώρα, αλλά τα ένιωθα και το έδειχνα με τα -μόνιμα- υγρά μου μάτια…

ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

Ο Κώστας Βλουτής με τον Παραολυμπιονίκη κολύμβησης, Χρήστο Ταμπαξή.

Διοργανώνω πάρτι για τους 15 αθλητές που αποτελούσαν, πλέον, την εθνική μας αποστολή.

Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Χρήστος Ταμπαξής, αθλήτής της κολύμβησης.

Αυτό το παιδί το συναντούσα πάντα στην Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αναπήρων Παίδων (Ε.Λ.Ε.Π.Α.Π.), κάθε φορά, που πήγαινα για να ψυχαγωγήσω τους μαθητές του ιδρύματος με γνωστούς τραγουδιστές.

Η πάθησή του (εγκεφαλική παράλυση – σπαστική τετραπληγία εκ γενετής και χρησιμοποιεί αμαξίδιο για τη καθημερινή του μετακίνηση) τού είχε τραβήξει την ομιλία και με δυσκολία, είναι η αλήθεια, μου έλεγε κάθε φορά: «Εσένα εγώ κάποια μέρα θα σε φτάσω…«.

Εγώ τον αγκάλιαζα και τον παρότρυνα να πραγματοποιήσει την «απειλή» του.

Και νάτος τώρα ανάμεσα στους 15 αθλητές για την Ατλάντα…

Δημοσιογράφος του CNN έχει πει για τον Χρήστο πως είναι  ο αφανής ήρωας των Αγώνων κι αυτό διότι στην κατηγορία του (S1*) δεν υπήρχαν αθλητές να τους συναγωνιστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και «έπεφτε» στις πισίνες με τους αθλητές της επόμενης και πιο δύσκολης κατηγορίας (S2**).

Στην Αθήνα του 2004, με τη δημιουργία της κατηγορίας του, πήρε 2 χρύσα και 1 αργυρό μετάλλιο, ενώ στο Πεκίνο κατακτά το χρυσό μετάλλιο στα 50μ. ύπτιο. Στο Λονδίνο το 2012 κερδίζει ένα ακόμη μετάλλιο, αργυρό για την Ελλάδα. Αυτός ο αθλητής που υπήρξε πολλές φορές Παγκοσμιονίκης στην κατηγορία του…

S1* προέρχεται από την αγγλική λέξη swimming=κολύμβηση και τον αριθμό 1 που δηλώνει τον βαθμό αναπηρίας κάθε αθλητή. Με τον βαθμό αυτόν αξιολογείται ο αθλητής που πάσχει από βαριά αναπηρία. Με τον, αμέσως, επόμενο βαθμό που είναι το 2 (S2**) αξιολογείτια ο αθλητής με λιγότερη αναπηρία από την πρώτη κατηγορία.

ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ, ΕΓΩ ΚΙ Ο ΚΟΥΚΟΣ

Στο αεροδρόμιο είμαι μόνος για να τους πω «καλό ταξίδι» αφού, μέσα στον Αύγουστο (Δευτέρα, 12/08/1996), ΟΛΟΙ είχαν πάει… διακοπές!!! Δεν υπήρχε ούτε ένας πολιτικός για δείγμα να τους ευχηθεί «καλή επιτυχία«…

Για… καλή μου τύχη, εκείνο το πρωινό, έφευγαν στην Ιταλία οι μπασκετμπολίστες του Ολυμπιακού. Οι κάμερες και οι δημοσιογράφοι κινηγούσαν τους παίκτες για μία δήλωσή τους. Βρήκα, λοιπόν, την ευκαιρία να τους εξηγήσω πως λίγα μέτρα πιο κει κάποιοι αθλητές με αναπηρικά καροτσάκια, πατερίτσες και κομένα χέρια θα ταξιδέψουν ως την πρωτεύουσα της Τζόρτζια για να δοξάσουν την Ελλάδα, στους 10ους Παραολυμπιακούς Αγώνες.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα τους που ήταν γεμάτο απορία.

Καθόμουν και έγραφα, σε χαρτιά και με δανικό στυλό, ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ... Είχαν, κυριολεκτικά, πιαστεί τα χέρια μου.

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

ΣΤΙΒΟΣ……………………………….. ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ

1. Χρήστος Αγγουράκης ……….1. Κυριάκος Γριβέας

2. Γιώργος Καραμηνάς ………..2. ΑντώνηςΓιαπουτζής

3. Στέφανος Αναργύρου ………3. Χρήστος Ταμπαξής

4. Γεράσιμος Βρυώνης ………..4. Γιάννης Χατζήμπεης

5. Δημ. Κωνσταντάγκας ………5. Κων/νος Φύκας

6. Γιώργος Πετρόπουλος

7. Θανάσης Τσιβίλης

8. Χρόνης Χρονόπουλος

9. Κώστας Σταυρίδης

10. Γιώργος Τοπτσής

Συντονιστής αποστολής: Κώστας Βλουτής

Αρχηγός αποστολής: Ντίνα Σωτηριάδου

Προπονητής στίβου: Ευθύμης Κτενίδης

Συνοδοί στίβου: Διονύσης Αγγουράκης, Στέλιος Βώβος (συνοδός του τυφλού μαραθωνοδρόμου Κ. Σταυρίδη)

Προπονήτρια κολύμβησης:Αρχοντία Καζάκη

Συνοδός κολήμβησης:Παναγιώτης Σεμερτζίδης

Γιατρός αποστολής: Δημήτρης Πατατούκας

* 125 χώρες  * 3.500 αθλητές – αθλήτριες  * 1.000 προπονητές – συνοδοί  * 1.500 μέλη της οικογένειας παραπληγικών

* 17 επίσημα αθλήματα (14 από αυτά ολυμπιακά και 2 αθλήματα επιδείξεως)

* Μασκότ ο φοίνικας, ένα πουλί στη μυθολογία που ονομάζεται «Μπλέιζ»

‘Ενιωθα πως είχα ρίξει το «σπόρο» μου.

Το ίδιο βράδυ, αλλά και την άλλη ημέρα, τα ΜΜΕ είχαν δώσει απίστευτη έκταση στο θέμα. Σχεδόν ονειρική…

Από την Πέμπτη, 15 Αυγούστου και μέχρι την λήξη των Αγώνων, μεταδίδω τα αποτελέσματα των δικών μας αθλητών. Κάθε πρωί εχω τηλεφωνική επικοινωνία με τον καλό μου φίλο Γιάννη Δημαρά (βουλευτής σήμερα) που κάνει εκπομπή στον ρ/σ Flash για να ενημερώσω τους ακροατές του, ενώ παράλληλα μεταφέρω τα αποτελέσματα των Αγώνων με άρθρα μου στον τύπο ως έκτακτος συνεργάτης.

Ο Κώστας Βλουτής με τον πρώτο έλληνα αθλητή που κερδίζει χρυσό μετάλλιο σε Παραολυμπιακούς Αγώνες, το Δημήτρη Κωνσταντάγκα. Στην Ατλάντα, ο Δημήτρης, κερδίζει τον Ιρακινό στη σφαίρα και κάνει τον συναθλητή του να πει σε συνεύτευξη πως «ήταν θέλημα του Αλάχ να με κερδίσει …έλληνας»!!!

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ

Το πρώτο χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα ήρθε από τον σφαιροβόλο Δημήτρη Κωνσταντάγκα.

Την Παρασκευή, 23 Αυγούστου και κάτω από καταρακτώδη βροχή κερδίζει τον Ιρακινό ομόλογό του, με έναν πόντο διαφορά, στέλνοντας την σφαίρα στα 9μ. 78εκ. Τότε ο Ιρακινός γυρίζει και του λέει: «‘Ηταν θέλημα του Αλλάχ να με κερδίσει ‘Ελληνας. Δεν στενοχωρήθηκα που έχασα από σένα. Ο Αλλάχ αποφάσισε ότι εσύ, Δημήτρη, θα κερδίσεις με ένα πόντο διαφορά«.

Μεταδίδω τα λόγια τους και συγκινείται το Πανελλήνιο…

Το επίθετό του ποτέ δεν το πρόφεραν σωστά. Ούτε και σωστά το έγραφαν στα ρεπορτάζ του έντυπου τύπου. Για, σχεδόν, όλους ο Δημήτρης λέγεται… «Κωσταντάνιας». Έτσι αναγκάστηκα να… συνεργαστώ εκτάκτως και χωρίς χρήματα, με πολλές εφημερίδες, προς αποφυγήν λαθών…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΦΥΚΑΣ *

Ο 16χρονος, τότε, κολύμβητής Κωνσταντίνος Φύκας παίρνει αργυρό μετάλλιο (50μ. ελεύθερο, χρόνος: 29.83»), δίνοντας έτσι το στίγμα του πως στο μέλλον θα είναι για εμάς ο «Ποπόφ της σύγχρονης κολύμβησης«.

* Ο Κώστας είναι ένας από αυτούς που με ευχαρίστησαν δημόσια για όσα έχω προσφέρει στους αθλητές και στον ειδικό αθλητισμό. Διαβάστε την συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ  οn line. [κλικ εδώ…]

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ, Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ

Τα 3 χάλκινα μετάλλια κερδίζουν: Στέφανος Αναργύρου (σφαίρα: 9μ 55εκ.), Γιώργος Τοπτσής (μήκος, επίδοση: 6μ. 36εκ.), Αντώνης Γιαπουτζής (κολύμβηση, 50μ. πεταλούδα, χρόνος: 1′ 27»).

Και τα υπόλοιπα παιδιά τα πήγαν περίφημα αφού πλασαρίστηκαν από την 4η εως την 8η παραολυμπιακή θέση.

9938869_orig

Στην ιστορία έχει περάσει πλέον αυτός ο …»ξαφνικός έρωτας» μεταξύ Παραολυμπιονικών και Πολιτείας, στο αεροδρόμιο.Ο προεκλογικός τους αγώνας και ο …»φόβος» της θέσης  τους μέσα στη Βουλή … «σύσφιξε» τις σχέσεις, για λίγο… Στο κλικ ο η «ψυχή» των Παραολυμπιονικών με τους δικριθέντες  αθλητές στους Αγώνες της Ατλάντα (1996) και τους: Ανδρέα Φούρα, Παναγιώτη Κουρουμπλή, Ευάγγελο Μεϊμαράκη, Φάνη Πάλλη Πετραλιά και άλλους στην «Επιστροφή των Ηρώων»…

Στο αεροδρόμιο και από την επιστροφή των «ηρώων»… Ο Κώστας Βλουτής «σπάει τα τείχη» για τους πρώτους Παρολυμπιονίκες που γνώρισε η Ελλάδα. Στο στιγμιότυπο, ο παρουσιαστής Κώστας Βλουτής, με τον «χρυσό» Δημήτρης Κωνσταντάγκα, τον «αργυρό» πιτσιρικά Κωνσταντίνο Φύκα και τον «χάλκινο» Αντώνη Γιαπουντζή…

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ‘ΗΡΩΩΝ’

Από το «πάρτυ» που οργάνωσε ο Κώστας Βλουτής στην τηλεοπτική εκπομπή του «Ο Ει-Δικός μας Κόσμος»… Στο στιγμιότυπο, με τον βετεράνο Παραολυμπιονίκη, Χρήστο Αγγουράκη.

Στην επιστροφή τους κινητοποιώ τους πάντες για να τους υποδεχτούμε σαν «ήρωες». Στέλνω δελτία τύπου στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, επικοινωνώ, για να ενημερώσω, με πολιτικούς παράγοντες, φορείς, σωματεία…

Οι «ήρωές» μου επιστρέφουν την Τρίτη, 27 Αυγούστου, στις 10.35 το πρωί.

Ανοίγουμε την αίθουσα των V.I.P. του αεροδρομίου και αυτή γεμίζει από συγγενείς και φίλους. Οι πολιτικοί, όλων των παρατάξεων, είναι κι αυτοί εκεί… Από το υπουργείο αθλητισμού ο υφυπουργός κ. Ανδρέας Φούρας και ο γενικός γραμματέας κ. Γ. Λυσσαρίδης. Οι πρώην υφυπουργοί αθλητισμού και βουλευτές της Ν.Δ., κ.κ. Φάνη ΠάλληΠετραλιά, Βαγγέλης Μεϊμαράκης και η γραμματέας γυναικών κ. Μερόπη Σπυροπούλου, με εντολή του προέδρου της Ν.Δ. κ. ΜιλτιάδηΕβερτ. Ο αντιδήμαρχος Αθηναίων κ. Γιάννης Πιερουτσάκος και πολλοί άλλοι…

Με την ευκαιρία, ο κ. Φούρας, δεσμεύεται ότι η πολιτεία θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Και ανακοινώνει: «Πριν ένα μήνα η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τον ειδικό αθλητισμό και την ομοσπονδία που θα χορηγείται πλέον από το κράτος. Με διάλογο, που θα υπάρξει με τους πρωταγωνιστές, θα γίνουν και οι αναγκαίες ηθικές και ηλικές διακρίσεις που οφείλει η πολιτεία σ΄αυτά τα παιδιά…«.

Η διαφορά των αθλητών στους Παραολυμπιακούς Αγώνες με τους αθλητές των Special Olympics είναι ότι στην πρώτη κατηγορία έχουμε να κάνουμε με αθλητές που αντιμετωπίζουν κινηνιακές δυσκολίες, ενώ στην άλλη με αθλητές που πάσχουν από νοητική υστέρηση.

Αθάνατη θα μείνει, λοιπόν, η… ατάκα (διότι περί… αυτής επρόκειτο) του αντιδημάρχου κ. Γ. Πιερουτσάκου, μπροστά στις κάμερες.

«Με χαρά υποδεχόμαστε στην Ελλάδα τα Special Olympics«, λέει και γίνεται πανικός. Ζητώ να σταματήσουμε το γύρισμα για να τον ενημερώσω πως «υποδεχόμαστε τους …παραολυμπιονίκες μας«.

Εκέινος επιμένει να μου λέει πως …»σωστά τους ονομάζω»!!!

Ξαναδιακόπτω και τον «απειλώ» πως δεν θα αφήσω να συνεχιστεί το γύρισμα διότι δεν γνωρίζει ποιούς «ήρωες» υποδεχόμαστε και για ποιούς αποφάσισε μόνος του να βγάλει λόγο…

Οι αθλητές σιωπούν…

Οι παρευρισκόμενοι, που ό ένας σπρώχνει τον άλλον, όλοι μαζί να μπουν στο τηλεοπτικό πλάνο, δεν έχουν καταλάβει για΄τι έχει σταματήσει η …συνέντευξη του αντιδημάρχου!!!

Τελικά, ο κύριος Πιερουτσάκος αποφασίζει να με ακούσει, λέγοντάς μου: «Το  κρίμα στο λαιμό σου αν κανω λάθος και  ρεζιλευτώ στον κόσμο»…

Τα παιδιά μού είπαν πως μέσα στο αεροπλάνο της επιστροφής με συζητούσαν και έλεγαν πως κάτι θα τους ετοίμαζα για την υποδοχή τους , αλλά αυτό δεν το περίμεναν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα…

Ο Στέφανος (Αναργύρου), ο Θανάσης (Τσιβίλης), ο Γιώργος (Τοπτσής) και ο Δημήτρης (Κωνσταντάγκας) -που έκανα αμάν να μάθουν οι δημοσιογράφοι το επιθετό του- είχαν δακρύσει και με ευχαριστούσαν συνεχώς, ενώ ο Χρήστος (Αγγουράκης), εκ μέρους όλων, μου δίνει ένα ρολόι και μου λέει: «Αυτό είναι ένα μικρό δώρο για όσα μας έχεις προσφέρει…«.

Αυτό το ρολόι το φοράω μέχρι σήμερα…

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Λίγες ημέρες μετά τον θρίαμβο και στις αρχές τους Σεπτέμβρη, ξεκινώ έναν άλλον εξίσου δύσκολο αγώνα. Να έχουν και οι «δικοί» μου αθλητές τα ίδια ηθικά και οικονομικά οφέλη με τους Ολυμπιονίκες.

Είμαι αποφασισμένος να «θυμήσω» σε όλους ότι δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και «Αντικείμενα εκμετάλλευσης» κανενός.

Συνοδεύω τους αθλητές στο Προεδρικό Μέγαρο, στο Μέγαρο Μαξίμου, στη Βουλή των Ελλήνων, στο Δημαρχείο Αθηνών για να τους τιμήσουν όπως τους πρέπει και, παράλληλα, περιμένω από τον καλό φίλο κ. Ανδρέα Φούρα* να απαντήσει στο ερώτημά μου αν θα δοθούν ισότιμα πριμ με εκείνα των Ολυμπιονικών.

Στο τηλέφωνο, ο υφυπουργός, μου λέει: «Γνωρίζεις καλά ότι για τους αθλητές με ειδικές ανάγκες τώρα προσπαθούμε να βάλουμε μια τάξη στα ζητήματά τους«.

‘Εχει την αλήθεια του, αλλά εγώ μαζί του είμαι απόλυτα σαφής.

Εκμεταλλεύομαι το προεκλογικό κλίμα και το ξέρω. Λέω στον εαυτό μου: «Η τώρα ή ποτέ«…

Αφήνω το περιθώριο μιας εβδομάδας -στις 22 έχουμε εκλογές και δεν θέλω να χάσω το παιχνίδι- ώστε να με ενημερώσει για τις αποφάσεις του στο θέμα των αθλητών.

Το περιβόητο τηλεφώνημα που περίμενα δεν έγινε ποτέ…

Εξοργισμένος από τον εμπαιγμό, τούς παίρνω και τους πηγαίνω στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Πανεπιστημίου 25). Καλώ και τους δημοσιογράφους για να τους ανακοινώσω πως «οι Παραολυμπιονίκες αγανακτισμένοι ετοιμάζονται για κινητοποιήσεις«.

Μέρος από το 2σέλιδο αφιέρωμα στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» που αναφέρεται στον εμπαιγμό της πολιτείας προς τους Παραολυμπιονίκες.  Δηλώσεις μου, στην εφημερίδα, ενοχλούν την κυβέρνηση…

Αυτό δεν αρέσει καθόλου στην κυβέρνηση.

Την άλλη ημέρα, οι εφημερίδες αφιερώνουν 2σέλιδα άρθρα: «Τελεσίγραφο από τους Ολυμπιονίκες της ζωής«, » ‘Εκρηξη αγανάκτησης από τους Ολυμπιονίκες με ειδικές ανάγκες«, «Παραολυμπιονίκες …παραπεταμένοι«…

Η… επόμενη «απειλή» είναι να αφήσουν οι αθλητές μου τα μετάλλιά τους στα σκαλιά του προέδρου της Βουλής, κ. Απόστολου Κακλαμάνη.

Τα πράγματα είναι ζόρικα…

Την ημέρα των γενεθλίων μου (11 Σεπτεμβρίου) σβύνω τα κεράκια της τούρτας μου στην είσοδο της Γ.Γ.Α.,παρέα με όλους τους αθλητές.

Βλέπει ο υφυπουργός το στιγμιότυπο και μου λέει: «‘Ελα αύριο να πάρεις το δώρο σου«.

Την Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου και στις 12:15 το μεσημέρι  (ακριβώς) ακούω από τα χείλη του την περίφημη φράση -που γι αυτήν μοχθώ τόσα χρόνια- «ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΣΕ ΟΛΑ«.

Είναι η ωραιότερη στιγμή της ζωής μου…

Τα πριμ των αθλητών που συμμετείχαν στην Ατλάντα ξεπέρασαν το ποσό των 550.000.000 δρχ.

Και ήταν η πρώτη φορά που δινόταν ένα τέτοιο αστρονομικό ποσό σε διακεκριμένους ανάπηρους πολίτες…

*Ανρέα Φούρα, σ΄ευχαριστώ για την κατανόηση.

Κατερίνα Μαθιουδάκη («Ελεύθερος Τύπος»), σ΄ευχαριστώ για την συντροφιά που μου κράτησες στις δύσκλολες ώρες που περνούσα για τους φίλους μου.

ΕΡΕΥΝΑ του Κ ώ σ τ α  Β λ ο υ τ ή με θέμα: «Παραολυμπιακοί Αγώνες – Παραολυμπιονίκες» στον έντυπο τύπο.

1. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ«, Παρασκευή, 09/08/1996

«Γι αυτούς τους αθλητές ποιος θα γκρμίσει τα τείχη;» – Πως ξεκίνησε η ιδέα των «Παραολυμπιακών» – Αθλητικοί Αγώνες από αθλητές με αναπηρία.

2. «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ«, Κυριακή, 11/08/1996

Πως ξεκίνησε η ιδέα των «Paralympics» – Aθκητικοί Αγώνες από αθλητές με αναπηρίες

3. «η ΝΙΚΗ«, Τρίτη, 13/08/1996

Ολυμπιάδα χωρίς …σπόνσορες, αλλά με ιδανικά…

4. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ«, Σάββατο, 24/08/1996

Πώς άρχισαν οι Παραολυμπιακοί Αγώνες

5. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ«, Κυριακή, 01/10/1996

ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΔΑ: «Η δύναμη της Θέλησης»

**********

6. «το ΒΗΜΑ«, Παρασκευή, 13/10/2000

Η Ολυμπιακή Ιστορία των νικητών της ζωής!…

7. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ«, Τετάρτη, 18/10/2000

Οι πιο… αρτιμελείς ψυχές!

8. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ«, Δευτέρα, 30/10/2000

Ελληνόπουλα ενός Ανώτερου Θεού!…

**********

ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ με την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»

1. ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ. Η θέληση και το πείσμα στα όρια…

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2004

*Κείμενα – δημοσιογραφική έρευνα: Κώστας Βλουτής

*Επιμέλεια ύλης: Νικόλας Β. Λιόλιος

*Καλλιτεχνική επιμέλεια: Απόστολος Τσιόγκας

*Εμπορική διευθύντρια: Σοφία Ζανόν

*διευθυντής πωλήσεων: Ευθύμιος Κτενίδης

*Ηλεκτρονική σελιδοποίηση: Αθηνά Τελιγάδα – Μαρία Ηλιοπούλου

*ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Πίνακας του καλλιτέχνη Γιάννη Κουλαξίζη, με θέμα εμπνευσμένο από τους Παραολυμπιακους Αγώνες

**********

2. ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΡΑΟΛΥΜΙΟΝΙΚΩΝ. Το προφίλ, οι επιτυχίες, τα μετάλλια όσων μας έκαναν υπερήφανους

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2004

Με ην ευγενική χορηγία του  ΟΠΑΠ

*Κείμενα: Κώστας Βλουτής

*Επιμέλεια ύλης: Νικόλας Β. Λιόλιος

Καλιτεχνική επιμέλεια: Απόστολος Τσιόγκας

*Εμπορική διεύθυνση: Σοφία Ζανόν

*Διεύθυνση πωλήσεων: Ευθύμιος Κτενίδης

*Τον πίνακα του εξωφύλλου φιλοτέχνησε και χάρισε στην ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ – ΑΘΗΝΑ 2004 ο Γιώργος – Νέστορας Ασπρούδης ο οποίος ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΑΡΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, ΠΕΚΙΝΟ 2008: [κλικ εδώ…]

[και εδώ…]     [και εδώ…]     [και εδώ…]   15/09/08 [κλικ εδώ…]    16/09/08, μετά από 10 ώρες… [κλικ εδώ…]   17/09/08 [κλικ εδώ…]

*Τελετή Λήξης και τα μετάλλια των ελλήνων παραολυμπιονικών εδώ.

* Φωτογραφικά στιγμιότυπα των Παραολυμπιονικών μας στους Αγώνες του Πεκίνου εδώ…

* Η επιστροφή των Ελλήνων Παραολυμπιονικών μας… εδώ…

* Η πρωτιά του Χαράλαμπου Ταϊγανίδη, στα 100μ. ελεύθερο της κατηγορίας S13, σε 2 στιγμιότυπα… εδώ…

* H Eλλάδα στους Αγώνες του Πεκίνου κατέλαβε την 20η θέση, στον πίνακα των μεταλλίων. Δείτε από το το επίσημο site του γραφείου Παραολυμπιακών Αγώνων-Πεκίνο 2008 την συγκομιδή μεταλλίων των δικών μας αθλητών… εδώ….

(συνεχίζεται…)