Category: Συνεντεύξεις


ΗΡΘΕ με μισή ώρα καθυστέρηση στο ραντεβού μας και χιλιάδες «συγνώμη»!Ποιος, όμως, μπορεί να κρατήσει κακία στον Κώστα Βλουτή που σε κοιτάει στα μάτια με ευθύτητα και εντιμότητα; Παρά το φορτωμένο πρόγραμμά του κατάφερε και ήρθε …χαμογελώντας!

500a

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην Μαργαρίτα Αθανασίου * επμέλεια: Αρης Δήμου

Αγαπάει πολύ τα παιδιά και τα προστατεύει πολύ. Κυρίως τα αδύναμα…

«Τα παιδιά ζουν σε έναν κόσμο διαφορετικό από της πραγματικότητας», λέει…

«Δεν μπορώ τη βία, την κουτοπονηριά, το ψέμα… Γι αυτό κι εγώ αρνούμαι να μεγαλώσω…

Ζω το παραμύθι μου με στιγμές από την σκληρή καθημερινότητα.

Το παραμύθι μου είναι το καταφύγιό μου και από αυτό αντλώ δύναμη. 

Ωσπου μια μέρα να φτιάξει ο… κόσμος». (γέλια)

– «Ο Ει-δικός μας Κόσμος», το τηλεοπτικό σου βήμα, είναι για άτομα με ειδικές ανάγκες…

– Σωστά… Από τον «Ει-Δικό μας Κόσμο» βγήκαν Ολυμπιονίκες με Ειδικές Ανάγκες, στο στίβο και την κολύμβηση, βγήκαν και Παγκόσμιοι χορευτές πάνω σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Ανάπηροι πολίτες, μέσα από αυτό το τηλεοπτικό βήμα, βρήκαν το δίκιο τους και βοηθήθηκαν από φορείς…

Φαντάζομαι πως είναι η μοναδική τηλεοπτική προσπάθεια και με τόσο μακρόχρονη πορεία…

– Υπήρξες παιδί της Κρατικής Τηλεόρασης…

– Και τηλεοπτικός μου πατέρας ο δημοσιογράφος Χρήστος Οικονόμου.

Το 1981 μου έδωσε τη δυνατότητα να μπω σ΄αυτόν τον χώρο και να μάθω τα μυστικά του.

Η διαδρομή δεν ήταν εύκολη.

Με επιμονή και υπομονή, όμως, προσπαθώ να σταθώ…

– Αρνητική κριτική έχεις δεχθεί;

– Οχι… Η κριτική κι εγώ έχουμε μια ντόμπρα σχέση που κρατάει χρόνια…

Μια σχέση που στηρίζεται μόνο στην αλήθεια.

Αυτή η αλήθεια φαίνεται και στην επικοινωνία μου με το κοινό.

Είμαι ο εαυτό μου…

Δεν προσποιούμαι… Δεν «παίζω» κάποιον άλλον. 

Γι αυτό και κρατά χρόνια αυτή η σχέση μεταξύ εμένα, κριτικής και κοινού…

%ce%b5%cf%897%cf%83

– Πως θα αντιμετώπιζες μια άσχημη κριτική;

– Με τσάι και… συμπάθεια. (γέλια) Αστειεύομαι. Πρώτα’ απ’ όλα, θα κοίταζα αν η κριτική έχει «υπογραφή». Μετά θα διάβαζα το κείμενο και θα προσπαθούσα, με αυτό τον τρόπο, να καταλάβω τις προθέσεις της «υπογραφής».

Αν ήταν για το καλό μου θα έλεγα καλώς, αν όχι, θα άλλαζα… πλευρό.


– Εχεις κάνει λάθη;

Μόνο ένα; Πολλά…

Από τα λάθη μου μαθαίνω κι από  την άλλη, έχω την ευθύτητα να τα παραδέχομαι.

Διορθώνομαι με τον καιρό διότι είναι άσχημο, από ένα σημείο κι έπειτα, να γίνονται τα λάθη… σύστημα.


– Στην τηλεόραση είσαι, τηλεόραση βλέπεις;

– Αργά και CNN. Μου αρέσει να φέρνω «βόλτα» τον κόσμο. 

Βλέπω και… «δυο ξένους» διότι με τρελαίνουν οι διάλογοι της Ντίνας Κώνστα και της Χρυσούλας Διαβάτη

Τις ειδήσεις τις ακούω από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, για να είμαι και μέσα στα πράγματα.


– Κάνεις σχέδια για το μέλλον;

– Μακροπρόθεσμα όχι…

Με τη φίλη μου Τάνια Καψάλη αλλά και με άλλους φίλους θα προσπαθήσω να μαζευτούν χρήματα για την αγορά κτιρίου όπου θα στεγαστεί Ειδικό Δημοτικό Σχολείο…

Ακόμα, ετοιμάζω ένα cd όπου θα τραγουδώ με την 9χρονη Εύα και τα  έσοδά του θα πάνε για τους σκοπούς της Unicef.

Και βέβαια, η ανανέωση της τηλεοπτικής μου προσπάθειας.

Αυτά προς το παρόν.


– Δεκαοκτώ χρόνια τηλεόραση, τραγούδια, βραβεία, 22 χρόνια -αδιάκοπα- κοινωνικής προσφοράς. Αλήθεια, αισθάνεσαι σταρ;

– Σημασία δεν έχει τι αισθάνεται κανείς, αλλά τι είναι…

Κι  εγώ, με όλα αυτά που έχω περάσει, είμαι ένας εργάτης της ζωής… αστεράτος!….

1%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b1

 

Advertisements

…με αναφορά στη συνάντηση του Κώστα Βλουτή με τον εκδότη του περιοδικού και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο!…

%ce%ba%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%82-d21

* επιμέλεια: Αρης Δήμου

Είναι η εποχή που δύσκολα προφέρουν τα χείλη τη λέξη «ανάπηρος» …

Και είναι εκείνος που δίνει αγώνα ζωής για να φέρει στο φως το πρόσωπο των ατόμων με αναπηρίες, προσπαθώντας να σπάσει το κατεστημένο που τα θέλει στο περιθώριο και στον «Καιάδα» κάθε αρρωστημένου μυαλού…

Το έχει πει άλλωστε: «Αρρωστημένο είναι το μυαλό που δεν δέχεται η καρδιά τα άτομα με αναπηρίες»!…

Ο Κώστας Βλουτής, που κερδίζει βραβεία σε Διεθνή και Ελληνικά Φεστιβάλ Τραγουδιού, παράλληλα γυρίζει τα στέκια των αναπήρων, δημοσιοποιώντας το δράμα που ζουν…

Στην Κρατική τηλεόραση έχει τηλεοπτικό βήμα…

Τίτλος: «Ο δικός σας κόσμος είναι και δικός μας» !!!

Απευθύνεται στα άτομα με ειδικές ανάγκες, «με σκοπό να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές του κοινωνικού συνόλου, αλλά και να βγάλει τον Ελληνα από το καβούκι του ώστε να μην ντρέπεται για το παιδί του, να εντάξει τα «ειδικά» άτομα στην κοινωνία και να αλλάξει τη στάση και νοοτροπία όλων μας απέναντι στα άτομα αυτά» !!!

Ο Υμνος της Θέλησης των αθλητών με αναπηρίες, «Ολυμπιονίκης της Ζωής» που έγραψε με τον μουσικοσυνθέτη Σταύρο Μπότσιο και που το ερμήνευσαν οι: Λάκης Τζορντανέλλι, Αγνή, Χρήστος Κάλλοου και Ία Σλάβικ, ακούγεται σε κάθε Τελετή Εναρξης Αθλητικών Διοργανώσεων!…

Αργότερα, τον Υμνο αυτόν, θα τον ερμηνεύσει ο ίδιος μαζί με την Σάντρα, στην καινούργια του δισκογραφική δουλειά: «Θέλω Ειρήνη, Θέλω Αγάπη, Θέλω Φως» , δίσκο που επαινεί μπροστά σε δημοσιογράφους και γίνεται αρωγός, ο Στέλιος Καζαντζίδης!

%ce%ba%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%82-d21-400

Εχει δώσει το όνομά του σε μία «Τράπεζα Αίματος» για μοτοσικλετιστές τροχαίων ατυχημάτων, ενώ από το 1990 είναι ένα από τα 11 ιδρυτικά μέλη της EUCREA HELLAS, τέχνη και πολιτισμός από και για άτομα με ειδικές ανάγκες, που υπάγεται στην EUCREA INTERNATIONAL

Ο εκδότης του τηλεοπτικού περιοδικού «ΤΗΛΕΘΕΑΤΗΣ» , κος Δραγούνης, κλείνει ραντεβού με τον «τυπά» που προκαλεί «σάλο» με το «διαφορετικό» που προσπαθεί να περάσει στην ελληνική τηλεόραση και που τον δέχεται με αγάπη το τηλεοπτικό κοινό!

Είναι μεσημεράκι και είναι στο γραφείο του εκδότη και είναι και ο μεγάλος Λευτέρης Παπαδόπουλος εκεί…

Ο καφές στο τραπέζι αχνιστός, παραγγελία…

«Ο Κώστα Βλουτής δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις» , λέει στον Λ. Παπαδόπουλο, ο εκδότης του περιοδικού. «Είναι πολυτάλαντος, πολυβραβευμένος, μα πάνω από όλα άνθρωπος» !…

«Ναι» λέει ο «πρόεδρος» (έτσι αποκαλούν οι φίλοι τον στιχουργό), «τον έχω δει στην τηλεόραση και τα λέει και πολύ ωραία» …

Σηκώνεται ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, αλλάζει χέρι στο… κομπολόι που κρατούσε και πιάνει ζεστά το χέρι του Κώστα Βλουτή, λέγοντάς του: «Να τα λες πάντα έτσι όπως τα λες… Χάρηκα που σε γνώρισα» …

Ο εκδότης καλεί τη διευθύντρια του περιοδικού, Γεωργία Κοσμά και δίνει «εντολές» για ολοσέλιδη αναφορά στον καλλιτέχνη και το «Θεάρεστο» έργο του…

«‘Θέλω ειρήνη, θέλω αγάπη θέλω φως‘ ζητά από τους πολίτες της Γης, ο στιχουργός Κώστας Βλουτής και παρουσιάζει την πρώτη ελληνική εκπομπή για άτομα με ειδικές ανάγκες», έγραφε το άρθρο-αφιέρωμα στον λαοφιλή καλλιτέχνη που ήταν κυριολεκτικά ένας διθύραμβος για την προσφορά του στην τέχνη και τον άνθρωπο…

«Θα χρειάζονταν πολλές σελίδες για να αναφερθεί όλο το έργο του Κώστα Βλουτή» κατέληγε το αφιέρωμα…

πορο…στον άνθρωπο που αντικαθιστά, τις πιο πολλές φορές, ένα κράτος ανήμπορο να υπερασπιστεί το αναφαίρετο δικαίωμα του ανάπηρου ατόμου, το δικαίωμα στη ζωή!… 

%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%b5%ce%b8%ce%b5%ce%b1%cf%84%ce%b7%cf%832

Η «ψυχή» των Ελλήνων  Παραολυμπιονικών λέει:

«Το θέμα είναι ότι έγιναν γνωστοί»

 ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΝΩΣΤΟ στον καθένα, πόσο έχει παλέψει στη ζωή του, για τα άτομα με αναπηρίες, ο Κώστας Βλουτής…

* επιμέλεια: ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΥ

Ο τηλεπαρουσιαστής – δημιουργός βραβευμένων τραγουδιών ίσως είναι ο μόνος Ελληνας που κατάλαβε το μέγεθος του προβλήματος στη χώρα, σε μια εποχή που γονείς έκρυβαν τα «προβληματικά» παιδιά τους για να μην γίνουν «δακτυλοδεικτούμενα» ή τα πονέσει μια κοινωνία που δεν ήταν έτοιμη να τα αποδεχθεί…

Από μικρό παιδί έπαιρνε σβάρνα τα στέκια των αναπήρων και προσπαθούσε, με κάθε τρόπο, να τα βγάλει στο φως…

«Θεωρώ ότι η συμβολή του Κώστα Βλουτή είναι πάρα πολύ μεγάλη, στον τομέα των ατόμων με αναπηρίες, διότι βοήθησε μια ολόκληρη κοινωνία -και το εννοώ μια ολόκληρη κοινωνία- να ευαισθητοποιηθεί, όπως βεβαίως ευαισθητοποίησε και όλους εμάς οι οποίοι είχαμε τη δυνατότητα, μέσα από τη Βουλή, να φέρουμε τα πρώτα νομοσχέδια για τα άτομα με αναπηρίες κι εγώ, ως υφυπουργός Πρόνοιας τότε, να δημιουργήσω πάρα πολλά προγράμματα και θεσμούς για τα ΑμΕΑ», έχει παραδεχθεί η κ. Φάνη Πετραλιά, στην ταινία του Αντώνη Παπαδόπουλου «Ο Ανθρωπος που Κέρδισε τη Ζωή«, με πρωταγωνιστή τον Κώστα Βλουτή!…

14233579_10210095441132080_1073829871_o

Παραδέχθηκε δε πως «εκείνος μου πρωτομίλησε για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες, για τους οποίους ελάχιστα είχαν ακουστεί, για να μην πω ότι δεν είχαν ακουστεί και καθόλου»…

 

Κανείς δεν ξεχνά τις προσπάθειές του να γίνουν γνωστοί στο πανελλήνιο, οι Παραολυμπιονίκες.

Το 1996, θεωρείται χρονιά ορόσημο μιας και όλοι πλέον έμαθαν την ύπαρξή τους. 

Κι αυτό χάρη στον Κώστα…

Στον δημοσιογράφο Πάνο Γεωργαλά / «ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ«, ο Κώστας Βλουτής παραχώρησε συνέντευξη, με τίτλο «Το θέμα είναι ότι έγιναν γνωστοί«… Κοντά του είχε και τους 15 πρώτους Ελληνες Παραολυμπιονίκες που τα έδωσαν όλα στην Ατλάντα και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, όπου κατέκτησαν 1 χρυσό μετάλλλιο (το πρώτο του Ειδικού αθλητισμού), 3 χάλκινα μετάλλια και πολλά πλασαρίσματα στην τελική 8άδα!… 

η συνέντευξη…

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ μάς έχει γαλουχήσει μια μια υποκριτική νοοτροπία, να επιβραβεύουμε και να εγκωμιάζουμε δήθεν τα «επιτεύγματα» κάποιων συνανθρώπων μας που η φύση τους στέρησε κάποιες ικανότητες, κάποιες λειτουργίες και στη συνέχεια τους άφησε να μεγαλώσουν σ έναν κόσμο που «τους λυπάται»…

%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%b92

ΤΑ ΕΠΙΝΙΚΙΑ: Η «ψυχή» των Ελλήνων Παραολυμπιονικών τσουγκρίζει το ποτήρι του με τους Δημήτρη Κωνσταντάγκα (χρυσό μετάλλιο, σφαίρα) – Χρήστο Αγγουράκη (βετεράνο Παραολυμπιονίκη) – Στέφανο Αναργύρου (χάλκινο μετάλλιο, σφαίρα) – Γιώργο Τοπτσή (χάλκινο μετάλλιο, μήκος) – Γεράσιμο Βρυώνη (4ος, σφαίρα) – Χρήστο Ταμπαξή (5ος, κολύμβηση) και Γιώργο Καραμηνά (5ος, στίβος) * φωτογραφία: οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ

Υπάρχουν συνάνθρωποι και συμπολίτες μας που κάνουν αγώνα για να πείσουν και να αποδείξουν το πλέον αυταπόδεικτο: ότι είναι ίσοι με όλους εμάς τους «υγιείς» και δεν έχουν καμιά ανάγκη τον οίκτο μας!

Οσο χρόνο και να πάρει για να το αντιληφθούμε και να εξυγχρονιστούν κάποιες αποτελματωμένες αντιλήψεις της ελληνικής κοινωνίας, θα υπάρχουν συνάνθρωποί μας που η ύπαρξή τους, η προσπάθειά τους, θα αποτελεί φάρο για όλους μας, με άλλα λόγια, θα είναι «πρώτοι μεταξύ ίσων»!…

ΟΜΩΣ, στ΄ αλήθεια, ποιος τους ήξερε πριν τις επιτυχίες τους;

Πριν βιαστείτε να εξορκίσετε το «κανείς», ξανασκεφτείτε το…

Ακόμη και στην αναχώρηση της αποστολής στην Ατλάντα, τους στρέψαμε την πλάτη.


Εξηγούμε… 

Η αναχώρηση των αθλητών μας για την Παραολυμπιάδα της Ατλάντα είχε την ατυχία να συμπέσει με την αναχώρηση της ομάδας του μπάσκετ του Ολυμπιακού.

Εκείνο το μεσημέρι στο αεροδρόμιο όλες οι κάμερες και τα μικρόφωνα είχαν στραφεί στους ακριβοπληρωμένους σταρ του μπάσκετ…

Η μομφή δεν κρύβεται σ αυτό, εύλογο ήταν εξ άλλου το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Ομως στην άλλη άκρη, τα δεκαπέντε παλικάρια, με τους συνοδούς τους, έμοιαζαν σαν τις καλαμιές στον κάμπο.

Κανείς δεν έμοιαζε να ασχολείται και στο κάτω κάτω ποιοι  ήταν;

Μια παρέα άγνωστοι…

Ενώ ο Φασούλας, ο Νάκιτς και τ΄άλλα, όσο να΄ναι, έχουν ένα άλφα όνομα…

 %cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%83-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83-%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-1996

 

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ, ο άνθρωπος που προσπάθησε για τη δημοσιότητα όλης αυτής της περιπέτειας που λέγεται «Παραολυμπιάδα της Ατλάντα» κουνάει, με νόημα, το κεφάλι…

Κανείς δεν φαινόταν διατεθειμένος να ασχοληθεί σοβαρά μ΄αυτά τα παιδιά, χάρη όμως στις προσπάθειές του, κάτι βγήκε…

Μας εξιστορεί ένα στιγμιότυπο:
«Μα καλά, μπορείς να το φανταστείς;

Εντάξει, δέχομαι πως οι αθλητές με κινητικά προβλήματα δεν είναι ότι πιο λαοπρόβλητο. Εδώ, όμως, έφτασαν οι επιτυχίες από την Αμερική, στέλναμε τα δελτία Τύπου και δεν γινόμασταν πιστευτοί. 

Σου έλεγαν «μας δουλεύουν» αυτοί.

Με τα πολλά, τελικά έδωσαν σημασία, κατάλαβαν ότι κάτι σοβαρό γίνεται εκεί.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το χρυσό του Κωννσταντάγκα το έμαθα στις 2 το πρωί και σε λίγες ώρες, όλα τα ραδιόφωνα έπαιζαν την είδηση»…

%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%b93%ce%b1

Από το «πάρτι» που έδωσε ο Κώστας Βλουτής, προς τιμήν των 15 αθλητών που έπιασαν το όριο πρόκρισης για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα (1996), στην τηλεοπτική του εκπομπή «Ο Ει-Δικός μας Κόσμος… * φωτογραφία: ΑΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Από το «πάρτι» που έδωσε ο Κώστα Βλουτής,από την τηλεοπτική του εκπομπή «Ο Ει_Δικός μας Κόσμος», προς τιμήν των 15 αθλητών που προκρίθηκαν για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, το 1996.

Από το «πάρτι» που έδωσε ο Κώστα Βλουτής,από την τηλεοπτική του εκπομπή «Ο Ει_Δικός μας Κόσμος», προς τιμήν των 15 αθλητών που προκρίθηκαν για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, το 1996.

Αυτή, ακριβώς, είναι για τον Κώστα η επιτυχία των αθλητών που πήγαν στην Ατλάντα.

«Πέρα από χρήματα και άλλα υλικά οφέλη, το σημαντικότερο είναι ότι τους έμαθε ο κόσμος, η κοινή γνώμη.

Πλέον μπήκαν στη συνείδησή μας, όχι ως κάτι το περιθωριακό και άρρωστο, αλλά ως μια υγιής και αξιόπιστη αθλητική δύναμη…

Δύναμη διακρίσεων στο παγκόσμιο στερέωμα, για την οποία πρέπει να αισθανόμαστε περήφανοι, πολύ περήφανοι»!… 

Η συνεργασία του με παγκόσμιους αστέρες για φιλανθρωπικό σκοπό!…

Συνέντευξη στη
ΜΑΡΙΑ ΜΕΤΑΞΗΤΙΝΟΥ
«Θα μπορούσα να είμαι ο πλουσιότερος των Αθηνών. Όλα μου τα πλούτη, όμως, είναι η αγάπη που νιώθω για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη».
Ο Κώστας Βλουτής που, επί χρόνια, δεν έχει σταματήσει να μάχεται για τα δικαιώματα αδύναμων ανθρώπων
Το πάλεψε πολύ και τελικά, κατάφερε να κάνει γνωστούς τους αθλητές των Paralympic Games (Ατλάντα 1996) σε όλο το Πανελλήνιο και επιπλέον, να πάρουν πριμ 500 εκατομμύρια δρχ., κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία του ειδικού αθλητισμού.
Με τον «Ει-Δικό μας Κόσμο», τηλεοπτικό βήμα για ΑμεΑ, έχει βοηθήσει πολύ κόσμο.
Όλα αυτά είναι σε μας, λίγο – πολύ, γνωστά.
Όμως, μια συνέντυξη μαζί του προκαλεί, πάντα, το ενδιαφέρον…
Μ.Μ.: Τον Μάιο του ’91 συναντήθηκες με τον αμερικανό ηθοποιό Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ για φιλανθρωπικό σκοπό.
Κ.Β.: Με τον Άρνυ βοηθήσαμε αθλητές με νοητκή υστέρηση στην Μινεάπολη των ΗΠΑ.
Έζησα, μαζί του, μοναδικές στιγμές…
Πρώτα στην Πνύκα, για την αναπαράσταση της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας και τη μεταφορά της στην Αμερική για την Τελετή Έναρξης των Αγώνων.
Μετά, στην προσπάθειά μας να αγκαλιάσουμε όλους τους αθλητές για να συμμετάσχουν, από 114 σημεία του πλανήτη.
Μα δεν είναι υπέροχη εμπειρία;
 
Μ.Μ.: Είναι, όντως… Τί σε εντυπωσίασε περισσότερο σε κείνον;
Κ.Β.: Το χαμόγελό του, η ευγένεια και η καλοσύνη του. Κάθε τόσο με προστάτευε να μην με ρίξουν οι φωτογράφοι που έπεφταν πάνω μας, κυριολεκτικά, για ένα απόκλειστικό στιγμιότυπο.
Θα  το πιστέψεις; Τρεις μήνες έκαναν να κλείσουν οι πληγές από τα πόδια μου…
Άσχημη εμπειρία αυτή…
 
Μ.Μ.: Συναντήθηκες, όμως και με άλλους ξένους σταρ…

 

Κ.Β.: Με τη Σοφία Λόρεν που τη λάτρεψα πολύ.
Θεέ μου, έχει μια γοητεία μοναδική… Ανεπανάληπτη! Πραγμτική σταρ! 
Βρεθήκαμε σε φιλανθρωπικό γκαλά, υπέρ της ενίσχυσης του ταμείου της ΕΛ. Ε. Π. Α. Π., όπου 17 χρόνια είμαι φίλος των παιδιών του ιδρύματος, αλλά για λόγους που μόνο η χορηγός εταιρεία ξέρει, πρόσφερε το χρηματικό ποσό για τους σκοπούς του χωριού SOS.
Ωστόσο, η βοήθεια ήταν δεδομένη…
Το 1986 η Ελλάδα ζούσε στο ρυθμό της «Τόλμης και Γοητείας» και η Τζοάνα Τζόνσον (Καρολάιν) διάλεξε Ιούνιο μήνα να μας επισκεφθεί…
Τη συνάντησα, με τον καλό μου φίλο δημοσιογράφο Χρήστο Οικονόμου, σε εκδοτικό οικο.
Μείναμε πολλές ώρες μαζί…
Περάσαμε καλά..
* Η συνέντευξη του Κώστα Βλουτή στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» και στην Μαρία Μεταξητινού.
Έξω, 10 χιλιάδες θαυμαστές της, έσπαγαν τις …τζαμαρίες του συγκροτήματος.
Στο Λος Άντζελες, οταν την συνάντησα μετά, μού είπε: «Εδώ ζω απλά… Έλεγα στους συναδέλφους μου πώς με υποδέχθηκαν στην Ελλάδα και πραγματικά, με ζήλεψαν»…
Ο Πίτερ Ουστίνοφ μού θύμιζε φιλόσοφος…
Είχε έρθει στην Ελλάδα για μια παράσταση «One man show»…
«Αν ζούσες στην Αμερική θα είχε εκτιμηθεί πολύ η προσφορά σου…», μού είπε σε κάποια στιγμή όταν έμαθε ότι βρίσκομαι στο πλευρό αναξιοπαθούντων, τόσα χρόνια…
«Θα ήθελα να τον είχα… παπού μου», λέει και χαμογελάει σαν παιδί…
 
Μ.Μ.: Το 1994 παρουσίασες δυο shows, με την Ντέμπορα Χάρι και την Πλάβκα.
Κ.Β.: Η τραγουδίστρια των Μπλόντυ, η πιο ξιανθιά ροκ σταρ της 10ς του ’70, που τόση αίσθηση προκάλεσε με το τραγούδι «call me», η Ντέμπορα Χάρι, ήρθε να τραγουδήσει στην επίδειξη του χολυγουντιανού σχεδιαστή μόδας, Μάικλ Σμιθ.
Στην επίδειξη αυτή παρακολούθησε το κοινό εκκεντρικές δημιουργίες του που φόρεσαν, κατά καιρούς, η Μαντόνα, η Σερ, οι Ρόλινκγ Στόουνς, ο Μπον Τζόβι,  ο Μάικλ Τσάκσον και πολλοί άλλοι…
Ανέβασα, λοιπόν, την Ντέπυ στη σκηνή που φορούσε ένα φόρεμα, δημιουργία του, με 2.500 χιλιάδες αληθινά ξυραφάκια!…
Στο τέλος κι ενώ απευθυνόμουν στο κοινό, την κράτησα από τη μέση. 
Έκαψα πολύ άσχημα το χέρι μου, σε πολλα σημεία… (γέλια).
Γίνα με πολύ καλοί φίλοι με την Ντέμπορα και τον Μάικλ.
Επικοινωνούμε…
Την ίδια χρονιά, το τραγούδι «right in the night», των Jam + Spoon, με την τργουδίστρια Πλάβκα, έκανε θραύση στην Ευρώπη…
Σε ένα παλιό αρχοντικό, λοιπόν, δημιούργησα ένα πολύ όμορφο show γι αυτήν, με παλιά και νέα τραγούδια της.
Το έκανα αυτό γιατί ήξερα ότι το ελληνικό κοινό διψούσε να τη δει από κοντά…
Πολυέξοδες παραστάσεις, αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε εμένα και τους συνεργάτες μου.
 
* Ο Κώστας με την Ντέμπορα Χάρι. Το φόρμεμα που φοράει έχει 2.500 αληθηνά ξυρφάκια…
Τον έχουν αποκαλέσει «οργανωτικό δαιμόνιο», «πρεσβευτή της ανθρωπιάς», «τραγουδιστή της ελπίδας»!…
Εγώ θα έλεγα πως ο Κώστας είναι της αγάπης και της προσφοράς!…
Ο Κώστας όλων…

ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΡΩΤΗΜΑ; – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κόντρα του δασκάλαου στα λεγόμενα του Κώστα Βλουτή για τον μικρό Χρυσοβαλάντη. Η μητέρα του ανάπηρου παιδιού στο πλευρό του δημοσιογράφου, που βοήθησε το παιδί της να βρει άκρη με το απρόσωπο κράτος Πρόνοιας…

… ΔΙΟΤΙ στο φύλλο του περασμένου Σαββάτου φιλοξενήσαμε σ’ αυτή τη στήλη τον παρουσιαστή της εκπομπής «Ο ει-δικός μας κόσμος» κ. Κώστα Βλουτή. Ο κ. Βλουτής αναφέρθηκε στην περίπτωση ενός παιδιού που, όπως μας είπε, πάσχει από αυτισμό, το μικρό Χρυσοβαλάντη. Κατά τον ίδιο, ο δάσκαλος του Ειδικού Σχολείου Περάματος αρνήθηκε την παραμονή του μικρού στο σχολείο, «γιατί φοβόταν ότι ο μικρός θα δαγκώσει τα άλλα παιδιά»…

* Ο δάσκαλος κ. Ντίνος Παντελίδης (το όνομα του οποίου δεν αναφέρθηκε στη στήλη του Σαββάτου) ήρθε στην «Ε» και κατέθεσε μια τελείως διαφορετική άποψη. Τόνισε ότι ουδέποτε είπε ότι «φοβόταν μη δαγκώσει ο μικρός τα άλλα παιδια» και ότι δεν τον «έδιωξε», αλλά πρότεινε να μεταφερθεί σε άλλο σχολείο, που θα διέθετε τους κατάλληλους επιστήμονες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο πρόβλημα του Χρυσοβαλάντη. Οπως είπε, ο μικρός δεν έχει κανέναν έλεγχο του εαυτού του και για να βοηθηθεί πρέπει να εκπαιδευτεί από εξειδικευμένους ανθρώπους, οι οποίοι δυστυχώς δεν υπάρχουν στο Ειδικό Σχολείο Περάματος. Είπε μάλιστα ότι ο ίδιος έχει βοηθήσει στο να εξεταστεί το παιδί.
*Η γράφουσα επικοινώνησε με τη μητέρα του 7χρονου Χρυσοβαλάντη, την Παναγιώτα Ζωγράφου- Κουμουτσή, η οποία επιβεβαίωσε τα όσα είπε στο φύλλο του Σαββάτου ο κ. Βλουτής: «Κατ’ αρχάς να σας πω ότι η φράση που γράψατε, ειπώθηκε. Δεν καταλαβαίνω γιατί το αρνούνται. Μάλιστα, την πρώτη μέρα από τις τρεις που ήταν το παιδί μου σε αυτό το σχολείο, συνέβη και κάτι άλλο. Κάποια στιγμή ο μικρός, πάνω σε μία από τις κρίσεις που τον πιάνουν, «αγρίεψε» και άρχισε να χτυπάει το κεφάλι του. Ημουν μπροστά όταν ο δάσκαλος τού έβαλε κάτι φωνές, μα κάτι φωνές… Από σεβασμό δεν μίλησα. Εχω αγανακτήσει… Κάποιος να μου πει τι να κάνω για το παιδί μου».

Λιάνα Σπυροπούλου

το πλήρες κείμενο


Ανάγκη ζωής

συνέντευξη του Κώστα Βλουτή στη Λιάνα Σπυροπούλου

ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΡΩΤΗΜΑ

… ΔΙΟΤΙ εδώ και 30 χρόνια δίνει τη μάχη του, ώστε τα άτομα με αναπηρίες να αποκτήσουν το χαμόγελο και τη θέληση για ζωή. Διότι ένας από τους φίλους του μας χρειάζεται. Είναι ο στιχουργός και τηλεπαρουσιαστής κ. Κώστας Βλουτής.
– Πείτε μας δυο λόγια για τον άνθρωπο που αυτή την εποχή προσπαθείτε να βοηθήσετε…
«Λόγω του τηλεοπτικού βήματος που έχω σε ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό, με τίτλο “Ο Ει-Δικός μας Κόσμος”, λαμβάνω γράμματα απ’ όλη την Ελλάδα. Πριν από 4 χρόνια πήρα ένα γράμμα από τον 65χρονο σήμερα Πέτρο Μ. που γεννήθηκε με σπαστική τετραπληγία βαριάς μορφής. Η ιστορία του Πέτρου είναι άκρως συγκινητική. Οι γονείς του, που εδώ και χρόνια δεν υπάρχουν στη ζωή, αν και φτωχοί, έκαναν τα πάντα για να τον βοηθήσουν, αλλά η περίπτωσή του δεν έπαιρνε γιατρειά. Η μόνη του χαρά είναι το ηλεκτρικό του αναπηρικό αμαξίδιο που μ’ αυτό κάνει βόλτες στη ζωή. Φανταστείτε πόσο κουράγιο χρειάζεται 65 χρόνια να κινείσαι μόνο με αυτό…».
-Και τι ακριβώς συνέβη;
«Πριν από δύο μήνες ο Πέτρος έπεσε θύμα τροχαίου. Δεν πρόσεξε το “στοπ” και ένας οδηγός -που δεν έφταιγε ο άνθρωπος- τον έριξε από το καρότσι με το αυτοκίνητό του. Ενα μήνα είχε το πόδι στο γύψο. Το αναπηρικό αμαξίδιο, που στοιχίζει 15 χιλιάδες ευρώ, δεν λειτουργεί πια… Εχει χαλάσει το μοτέρ… Και κανείς δεν το φτιάχνει. Απευθύνθηκα παντού… Ξέρω όμως ότι δεν είναι δύσκολο να φτιαχτεί».
-Πώς μπορεί ο κόσμος να βοηθήσει;
«Προς Θεού, δεν ζητάει κανείς χρήματα. Χρειάζεται κάποιος να βοηθήσει τον Πέτρο να αρχίσει πάλι τις βόλτες του στη ζωή. Διότι, όπως λέει και ο ορθοπεδικός που τον παρακολουθεί,

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Κώστα, στη 2η σελίδα της εφημερίδας

συνιστάται η έξοδος από το

σπίτι με το ηλεκτρικό αναπηρικό του αμαξίδιο. Χρειαζόμαστε έναν μηχανικό να το φτιάξει και τίποτε άλλο».

Εκεί που σταματά η πολιτεία να δείχνει το   ανθρώπινο πρόσωπό της, υπάρχει αυτός ο άνθρωπος να συγκινεί αυτές τις ψυχές με τις ενέργειές του. Με τις πράξεις αγάπης που τον καθιστούν «πρεσβευτή της ανθρωπιάς» και όχι άδικα!

Την άλλη μέρα της συνέντευξής μας, για να βοηθήσουμε τον Πέτρο, είχε ήδη βρει τη λύση…

«Δεν περιμένω και πολλά από τους στρογγυλοκαθήμενους σε μεγάλες θέσεις», μου λέει από την άλλη άκρη του τηλεφώνου.

Και συνεχίζει: «‘Ηταν απόλυτη και άμεση η ανάγκη για τον Πέτρο… Πήγα προσωπικά σε εργαστήρι και παρακάλεσα για την επιδιόρθωσή του. Τα κατάφερα… Και χαίρομαι τώρα που μπορεί να βγει ξανά με τον καρότσι του για να πιεί τον καφέ του με φίλους»…

Ο Κώστας Βλουτής γράφει ιστορία. Χρόνια τώρα… Και είμαι υπερύφανη γι αυτόν και τα έργα του.

Όπως όλη η Ελλάδα…

Λιάνα Σπυροπούλου

το πλήρες κείμενο