Οι “δικοί” μου Παραολυμπιονίκες στους Αγώνες

ΣΤΑ “ΠΕΤΡΙΝΑ” ΧΡΟΝΙΑ

Του Κώστα βλουτή

Το 1980 τα πράγματα στην Ελλάδα για τους αναπήρους ήταν πάρα πολύ δύσκολα…

Πρακτικά, μιλούσαμε -όταν αναφερόμασταν σε αυτούς- για έναν άλλον “κόσμο” μέσα στον “δικό” μας…

Σχεδόν όλοι κλείνονταν στο καβούκι τους γιατί μόνο μέσα σε αυτό αισθάνονταν ασφάλεια.

Ο “‘εξω κόσμος” φάνταζε εχθρικός…

Θυμάμαι, πήγαινα με την Μελίνα και την κυρία ‘Αννα Συνοδινού σε λατρεμένες φάτσες εκεί κοντά στις γιορτές και με το που έβλεπαν τις φωτογραφίες μας στον τύπο την άλλη μέρα, δεν με πλησίαζε κανείς γιατί νόμιζαν πως είχα κολήσει “αρρώστια”… Για τέτοια άγνοια μιλάμε…

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ

Εκείνη την εποχή πού να τολμήσει κανείς να βγει στην καθημερινότητα, πόσο μάλλον να πάει σε γυμναστήριο… να αθληθεί… Να μιλήσει για αθλητισμό. Να πάρει μέρος σε αθλητικές διοργανώσεις… Να… συμμετέχει σε… Παραολυμπιακούς Αγώνες, που ιστορία τους ξεκινά από το Λονδίνο, το 1948!!!

Εμείς -νυχτωμένοι βαθυά- ζούσαμε στον “κόσμο” μας…

Κι όμως -από το 1976- τρία παληκάρια, ο Αγγουράκης (στίβο-κολύμβηση), ο Κλεισιώτης (κολύμβηση) και ο Χωματάς (ξιφασκία) στους Αγώνες του Τορόντο έψαχναν το δικό τους όνειρο, με δικά τους… έξοδα!!!

Τους πρωτογνώρισα το 1980…

Αμέσως, σκέφτηκα να μιλήσω δημόσια για την όμορφη περιπέτειά τους. Στην εκπομπή του τηλεοπτικού μου πατέρα Χρήστου Οικονόμου, “Σάββατο μία και μισή” (κρατική τηλεόραση), έκανα συνεχείς αναφορές για τον “παγκόσμιο πρωταθλητισμό” ανπήρων αθλητών.

‘Ολοι με κοιτούσαν σαν “ούφο”…

Η κυρία Φάνη Πάλλη-Πετραλιά (υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, σήμερα) θέλησε να με γνωρίσει από κοντά και να με βοηθήσει στον “αγώνα” μου, εκείνα τα “πέτρινα” χρόνια.

Στην πορεία γνώρισα και τον κολυμβητή Κυριάκο Γριβέα (έφυγε νωρίς από κοντά μας), μεγάλη μούρη του ειδικού αθλητισμού κι αυτός…

Το 1988 στη Σεούλ, ήρθαν για την Ελλάδα τα πρώτα μετάλλια (1 αργυρό και 3 χάλκινα), ενώ στη Βαρκελώνη του 1992 “χτυπήσαμε” 2 αργυρά και 1 χάλκινο…

Κανείς δεν πήρε είδηση… Μόνο εγώ κι ο… κούκος χειροκροτούσαμε τις παραολυμπιακές τους προσπάθειες.

Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

Το 1995, ένα χρόνο δηλαδή πριν τους Παραολυμπιακούς της Ατλάντα και έχοντας δικό μου τηλεοπτικό βήμα (“Ο Ει-δικός μας Κόσμος“), αποφασίζω χωρίς δεύτερη σκέψη να δώσω τη μάχη μου ώστε ο κόσμος να γνωρίσει τί εγώ θαυμάζω πιο πολύ στη ζωή μου… Τις προσπάθειες των “δικών” μου Παραολυμπιονικών.

Στην εκπομπή μου καλώ παράγοντες, αλλά και τους ίδιους τους πρωταγωνιστές να μιλήσουν και κυρίως να δείξουν τα ταλέντα τους.

Αρθρογραφώ σε εφημερίδες… Και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου εκείνης της χρονιάς, καθοριστικό για τα όρια πρόκρισης στους Παραολυμπιακούς της Ατλάντα, είμαι ο μόνος δημοσιογράφος που καλύπτει το θέμα.

Θυμάμαι ότι τα όρια πρόκρισης για την Ατλάντα ήταν πολύ ψηλά και πολλά παιδιά, αν και είχαν πάρει χρυσό στο αγώνισμά τους, δεν τους δόθηκε το εισιτήριο για το παραολυμπιακό όνειρο. Ο Αλέξης (δεν χρειάζεται να πούμε το επίθετό του) έκλαιγε συνέχεια… Ο Βορειοελλαδίτης είχε κάνει τα πάντα για να βρεθεί στο Πανελλήνιο, με έξοδα δικά του και του προπονητή του.

Για τον Αλέξη και τα υπόλοιπα παιδιά έμεινα στο στάδιο ώρες να τους λέω πως “όλοι ΕΜΕΙΣ είμαστε υπερήφανοι για ΣΑΣ… Είσαστε οι πρωταθλητές της καρδιάς μας“!!!

‘Ηξερα πως τα λόγια μου ήταν της παρηγοριάς γι αυτούς εκείνη την ώρα, αλλά τα ένιωθα και το έδειχνα με τα -μόνιμα- υγρά μου μάτια…

ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

Διοργανώνω πάρτι για τους 15 αθλητές που αποτελούσαν, πλέον, την εθνική μας αποστολή.

Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Χρήστος Ταμπαξής, αθλήτής της κολύμβησης. Αυτό το παιδί το συναντούσα πάντα στην Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αναπήρων Παίδων (Ε.Λ.Ε.Π.Α.Π.), κάθε φορά, που πήγαινα για να ψυχαγωγήσω τους μαθητές του ιδρύματος με γνωστούς τραγουδιστές.

Η πάθησή του (σπαστική τετραπληγία) τού είχε τραβήξει την ομιλία και με δυσκολία, είναι η αλήθεια, μου έλεγε κάθε φορά: “Εσένα εγώ κάποια μέρα θα σε φτάσω…“. Εγώ τον αγκάλιαζα και τον παρότρυνα να πραγματοποιήσει την “απειλή” του.

Κώστας Βλουτής - Χρήστος Ταμπαξής - Αντώνης Παπαδόπουλος

Και νάτος τώρα ανάμεσα στους 15 αθλητές για την Ατλάντα…

Δημοσιογράφος του CNN έχει πει για τον Χρήστο πως είναι  ο αφανής ήρωας των Αγώνων κι αυτό διότι στην κατηγορία του (S1*) δεν υπήρχαν αθλητές να τους συναγωνιστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και “έπεφτε” στις πισίνες με τους αθλητές της επόμενης και πιο δύσκολης κατηγορίας (S2**).

Στην Αθήνα του 2004, με τη δημιουργία της κατηγορίας του, πήρε 2 χρύσα και 1 αργυρό μετάλλιο, ενώ στο Πεκίνο κατακτά το χρυσό μετάλλιο στα 50μ. ύπτιο.

S1* προέρχεται από την αγγλική λέξη swimming=κολύμβηση και τον αριθμό 1 που δηλώνει τον βαθμό αναπηρίας κάθε αθλητή. Με τον βαθμό αυτόν αξιολογείται ο αθλητής που πάσχει από βαριά αναπηρία. Με τον, αμέσως, επόμενο βαθμό που είναι το 2 (S2**) αξιολογείτια ο αθλητής με λιγότερη αναπηρία από την πρώτη κατηγορία.

ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ, ΕΓΩ ΚΙ Ο ΚΟΥΚΟΣ

Στο αεροδρόμιο είμαι μόνος για να τους πω “καλό ταξίδι” αφού, μέσα στον Αύγουστο (Δευτέρα, 12/08/1996), ΟΛΟΙ είχαν πάει… διακοπές!!! Δεν υπήρχε ούτε ένας πολιτικός για δείγμα να τους ευχηθεί “καλή επιτυχία“…

Για… καλή μου τύχη, εκείνο το πρωινό, έφευγαν στην Ιταλία οι μπασκετμπολίστες του Ολυμπιακού. Οι κάμερες και οι δημοσιογράφοι κινηγούσαν τους παίκτες για μία δήλωσή τους. Βρήκα, λοιπόν, την ευκαιρία να τους εξηγήσω πως λίγα μέτρα πιο κει κάποιοι αθλητές με αναπηρικά καροτσάκια, πατερίτσες και κομένα χέρια θα ταξιδέψουν ως την πρωτεύουσα της Τζόρτζια για να δοξάσουν την Ελλάδα, στους 10ους Παραολυμπιακούς Αγώνες.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα τους που ήταν γεμάτο απορία.

Καθόμουν και έγραφα, σε χαρτιά και με δανικό στυλό, ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ... Είχαν, κυριολεκτικά, πιαστεί τα χέρια μου.

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

ΣΤΙΒΟΣ……………………………….. ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ

1. Χρήστος Αγγουράκης ……….1. Κυριάκος Γριβέας

2. Γιώργος Καραμηνάς ………..2.ΑντώνηςΓιαπουτζής

3. Στέφανος Αναργύρου ………3. Χρήστος Ταμπαξής

4. Γεράσιμος Βρυώνης ………..4. Γιάννης Χατζήμπεης

5. Δημ. Κωνσταντάγκας ………5. Κων/νος Φύκας

6. Γιώργος Πετρόπουλος

7. Θανάσης Τσιβίλης

8. Χρόνης Χρονόπουλος

9. Κώστας Σταυρίδης

10. Γιώργος Τοπτσής

Συντονιστής αποστολής: Κώστας Βλουτής

Αρχηγός αποστολής: Ντίνα Σωτηριάδου

Προπονητής στίβου: Ευθύμης Κτενίδης

Συνοδοί στίβου: Διονύσης Αγγουράκης, Στέλιος Βώβος (συνοδός του τυφλού μαραθωνοδρόμου Κ. Σταυρίδη)

Προπονήτρια κολύμβησης: Αρχοντία Καζάκη

Συνοδός κολήμβησης: Παναγιώτης Σεμερτζίδης

Γιατρός αποστολής: Δημήτρης Πατατούκας

* 125 χώρες  * 3.500 αθλητές – αθλήτριες  * 1.000 προπονητές – συνοδοί  * 1.500 μέλη της οικογένειας παραπληγικών

* 17 επίσημα αθλήματα (14 από αυτά ολυμπιακά και 2 αθλήματα επιδείξεως)

* Μασκότ ο φοίνικας, ένα πουλί στη μυθολογία που ονομάζεται “Μπλέιζ”

‘Ενιωθα πως είχα ρίξει το “σπόρο” μου.

Το ίδιο βράδυ, αλλά και την άλλη ημέρα, τα ΜΜΕ είχαν δώσει απίστευτη έκταση στο θέμα. Σχεδόν ονειρική…

Από την Πέμπτη, 15 Αυγούστου και μέχρι την λήξη των Αγώνων, μεταδίδω τα αποτελέσματα των δικών μας αθλητών. Κάθε πρωί εχω τηλεφωνική επικοινωνία με τον καλό μου φίλο Γιάννη Δημαρά (βουλευτής σήμερα) που κάνει εκπομπή στον ρ/σ Flash για να ενημερώσω τους ακροατές του, ενώ παράλληλα μεταφέρω τα αποτελέσματα των Αγώνων με άρθρα μου στον τύπο ως έκτακτος συνεργάτης.

ΤΟ 1ο ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ

Το πρώτο χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα ήρθε από τον σφαιροβόλο Δημήτρη Κωνσταντάγκα.

Την Παρασκευή, 23 Αυγούστου και κάτω από καταρακτώδη βροχή κερδίζει τον Ιρακινό ομόλογό του, με έναν πόντο διαφορά, στέλνοντας την σφαίρα στα 9μ. 78εκ. Τότε ο Ιρακινός γυρίζει και του λέει: “‘Ηταν θέλημα του Αλλάχ να με κερδίσει ‘Ελληνας. Δεν στενοχωρήθηκα που έχασα από σένα. Ο Αλλάχ αποφάσισε ότι εσύ, Δημήτρη, θα κερδίσεις με ένα πόντο διαφορά“.

Μεταδίδω τα λόγια τους και συγκινείται το Πανελλήνιο…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΦΥΚΑΣ *

Ο 16χρονος, τότε, κολύμβητής Κωνσταντίνος Φύκας παίρνει αργυρό μετάλλιο (50μ. ελεύθερο, χρόνος: 29.83”), δίνοντας έτσι το στίγμα του πως στο μέλλον θα είναι για εμάς ο “Ποπόφ της σύγχρονης κολύμβησης“.

* Ο Κώστας είναι ένας από αυτούς που με ευχαρίστησαν δημόσια για όσα έχω προσφέρει στους αθλητές και στον ειδικό αθλητισμό. Διαβάστε την συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ  οn line. [κλικ εδώ...]

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ, Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ

Τα 3 χάλκινα μετάλλια κερδίζουν: Στέφανος Αναργύρου (σφαίρα: 9μ 55εκ.), Γιώργος Τοπτσής (μήκος, επίδοση: 6μ. 36εκ.), Αντώνης Γιαπουτζής (κολύμβηση, 50μ. πεταλούδα, χρόνος: 1′ 27”).

Και τα υπόλοιπα παιδιά τα πήγαν περίφημα αφού πλασαρίστηκαν από την 4η εως την 8η παραολυμπιακή θέση.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ‘ΗΡΩΩΝ’

Στην επιστροφή τους κινητοποιώ τους πάντες για να τους υποδεχτούμε σαν “ήρωες”. Στέλνω δελτία τύπου στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, επικοινωνώ, για να ενημερώσω, με πολιτικούς παράγοντες, φορείς, σωματεία…

Οι “ήρωές” μου επιστρέφουν την Τρίτη, 27 Αυγούστου, στις 10.35 το πρωί.

Ανοίγουμε την αίθουσα των V.I.P. του αεροδρομίου και αυτή γεμίζει από συγγενείς και φίλους. Οι πολιτικοί, όλων των παρατάξεων, είναι κι αυτοί εκεί… Από το υπουργείο αθλητισμού ο υφυπουργός κ. Ανδρέας Φούρας και ο γενικός γραμματέας κ. Γ. Λυσσαρίδης. Οι πρώην υφυπουργοί αθλητισμού και βουλευτές της Ν.Δ., κ.κ. Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, Βαγγέλης Μεϊμαράκης και η γραμματέας γυναικών κ. Μερόπη Σπυροπούλου, με εντολή του προέδρου της Ν.Δ. κ. Μιλτιάδη ‘Εβερτ. Ο αντιδήμαρχος Αθηναίων κ. Γιάννης Πιερουτσάκος και πολλοί άλλοι…

Με την ευκαιρία, ο κ. Φούρας, δεσμεύεται ότι η πολιτεία θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Και ανακοινώνει: “Πριν ένα μήνα η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τον ειδικό αθλητισμό και την ομοσπονδία που θα χορηγείται πλέον από το κράτος. Με διάλογο, που θα υπάρξει με τους πρωταγωνιστές, θα γίνουν και οι αναγκαίες ηθικές και ηλικές διακρίσεις που οφείλει η πολιτεία σ΄αυτά τα παιδιά…“.

Η διαφορά των αθλητών στους Παραολυμπιακούς Αγώνες με τους αθλητές των Special Olympics είναι ότι στην πρώτη κατηγορία έχουμε να κάνουμε με αθλητές που αντιμετωπίζουν κινηνιακές δυσκολίες, ενώ στην άλλη με αθλητές που πάσχουν από νοητική υστέρηση.

Αθάνατη θα μείνει, λοιπόν, η… ατάκα (διότι περί… αυτής επρόκειτο) του αντιδημάρχου κ. Γ. Πιερουτσάκου, μπροστά στις κάμερες.

“Με χαρά υποδεχόμαστε στην Ελλάδα τα …Special Olympics“, λέει και γίνεται πανικός. Ζητώ να σταματήσουμε το γύρισμα για να τον ενημερώσω πως “υποδεχόμαστε τους …παραολυμπιονίκες μας“.

Τα παιδιά μού είπαν πως μέσα στο αεροπλάνο της επιστροφής με συζητούσαν και έλεγαν πως κάτι θα τους ετοίμαζα για την υποδοχή τους , αλλά αυτό δεν το περίμεναν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα…

Ο Στέφανος (Αναργύρου), ο Θανάσης (Τσιβίλης), ο Γιώργος (Τοπτσής) και ο Δημήτρης (Κωνσταντάγκας) -που έκανα αμάν να μάθουν οι δημοσιογράφοι το επιθετό του- είχαν δακρύσει και με ευχαριστούσαν συνεχώς, ενώ ο Χρήστος (Αγγουράκης), εκ μέρους όλων, μου δίνει ένα ρολόι και μου λέει: “Αυτό είναι ένα μικρό δώρο για όσα μας έχεις προσφέρει…“.

Αυτό το ρολόι το φοράω μέχρι σήμερα…

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Λίγες ημέρες μετά τον θρίαμβο και στις αρχές τους Σεπτέμβρη, ξεκινώ έναν άλλον εξίσου δύσκολο αγώνα. Να έχουν και οι “δικοί” μου αθλητές τα ίδια ηθικά και οικονομικά οφέλη με τους Ολυμπιονίκες.

Είμαι αποφασισμένος να “θυμήσω” σε όλους ότι δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και “Αντικείμενα εκμετάλλευσης” κανενός.

Συνοδεύω τους αθλητές στο Προεδρικό Μέγαρο, στο Μέγαρο Μαξίμου, στη Βουλή των Ελλήνων, στο Δημαρχείο Αθηνών για να τους τιμήσουν όπως τους πρέπει και, παράλληλα, περιμένω από τον καλό φίλο κ. Ανδρέα Φούρα* να απαντήσει στο ερώτημά μου αν θα δοθούν ισότιμα πριμ με εκείνα των Ολυμπιονικών.

Στο τηλέφωνο, ο υφυπουργός, μου λέει: “Γνωρίζεις καλά ότι για τους αθλητές με ειδικές ανάγκες τώρα προσπαθούμε να βάλουμε μια τάξη στα ζητήματά τους“.

‘Εχει την αλήθεια του, αλλά εγώ μαζί του είμαι απόλυτα σαφής.

Εκμεταλλεύομαι το προεκλογικό κλίμα και το ξέρω. Λέω στον εαυτό μου: “‘Η τώρα ή ποτέ“…

Αφήνω το περιθώριο μιας εβδομάδας -στις 22 έχουμε εκλογές και δεν θέλω να χάσω το παιχνίδι- ώστε να με ενημερώσει για τις αποφάσεις του στο θέμα των αθλητών.

Το περιβόητο τηλεφώνημα που περίμενα δεν έγινε ποτέ…

Εξοργισμένος από τον εμπαιγμό, τούς παίρνω και τους πηγαίνω στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Πανεπιστημίου 25). Καλώ και τους δημοσιογράφους για να τους ανακοινώσω πως “οι Παραολυμπιονίκες αγανακτισμένοι ετοιμάζονται για κινητοποιήσεις“.

Αυτό δεν αρέσει καθόλου στην κυβέρνηση.

Την άλλη ημέρα, οι εφημερίδες αφιερώνουν 2σέλιδα άρθρα: “Τελεσίγραφο από τους Ολυμπιονίκες της ζωής“, ” ‘Εκρηξη αγανάκτησης από τους Ολυμπιονίκες με ειδικές ανάγκες“, “Παραολυμπιονίκες …παραπεταμένοι“…

Η… επόμενη “απειλή” είναι να αφήσουν οι αθλητές μου τα μετάλλιά τους στα σκαλιά του προέδρου της Βουλής, κ. Απόστολου Κακλαμάνη.

Τα πράγματα είναι ζόρικα…

Την ημέρα των γενεθλίων μου (11 Σεπτεμβρίου) σβύνω τα κεράκια της τούρτας μου στην είσοδο της Γ.Γ.Α., παρέα με όλους τους αθλητές.

Βλέπει ο υφυπουργός το στιγμιότυπο και μου λέει: “‘Ελα αύριο να πάρεις το δώρο σου“.

Την Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου και στις 12:15 το μεσημέρι  (ακριβώς) ακούω από τα χείλη του την περίφημη φράση -που γι αυτήν μοχθώ τόσα χρόνια- “ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΣΕ ΟΛΑ“.

Είναι η ωραιότερη στιγμή της ζωής μου…

Τα πριμ των αθλητών που συμμετείχαν στην Ατλάντα ξεπέρασαν το ποσό των 550.000.000 δρχ.

Και ήταν η πρώτη φορά που δινόταν ένα τέτοιο αστρονομικό ποσό σε διακεκριμένους ανάπηρους πολίτες…

*Ανρέα Φούρα, σ΄ευχαριστώ για την κατανόηση.

Κατερίνα Μαθιουδάκη (“Ελεύθερος Τύπος”), σ΄ευχαριστώ για την συντροφιά που μου κράτησες στις δύσκλολες ώρες που περνούσα για τους φίλους μου.

ΕΡΕΥΝΑ του Κ ώ σ τ α  Β λ ο υ τ ή με θέμα: “Παραολυμπιακοί Αγώνες – Παραολυμπιονίκες” στον έντυπο τύπο.

1. “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ“, Παρασκευή, 09/08/1996

“Γι αυτούς τους αθλητές ποιος θα γκρμίσει τα τείχη;” – Πως ξεκίνησε η ιδέα των “Παραολυμπιακών” – Αθλητικοί Αγώνες από αθλητές με αναπηρία.

2. “ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ“, Κυριακή, 11/08/1996

Πως ξεκίνησε η ιδέα των “Paralympics” – Aθκητικοί Αγώνες από αθλητές με αναπηρίες

3. “η ΝΙΚΗ“, Τρίτη, 13/08/1996

Ολυμπιάδα χωρίς …σπόνσορες, αλλά με ιδανικά…

4. “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ“, Σάββατο, 24/08/1996

Πώς άρχισαν οι Παραολυμπιακοί Αγώνες

5. “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ“, Κυριακή, 01/10/1996

ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΔΑ: “Η δύναμη της Θέλησης”

**********

6. “το ΒΗΜΑ“, Παρασκευή, 13/10/2000

Η Ολυμπιακή Ιστορία των νικητών της ζωής!…

7. “ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ“, Τετάρτη, 18/10/2000

Οι πιο… αρτιμελείς ψυχές!

8. “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ“, Δευτέρα, 30/10/2000

Ελληνόπουλα ενός Ανώτερου Θεού!…

**********

ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ με την εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ”

1. ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ. Η θέληση και το πείσμα στα όρια…

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2004

*Κείμενα – δημοσιογραφική έρευνα: Κώστας Βλουτής

*Επιμέλεια ύλης: Νικόλας Β. Λιόλιος

*Καλλιτεχνική επιμέλεια: Απόστολος Τσιόγκας

*Εμπορική διευθύντρια: Σοφία Ζανόν

*διευθυντής πωλήσεων: Ευθύμιος Κτενίδης

*Ηλεκτρονική σελιδοποίηση: Αθηνά Τελιγάδα – Μαρία Ηλιοπούλου

*ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Πίνακας του καλλιτέχνη Γιάννη Κουλαξίζη, με θέμα εμπνευσμένο από τους Παραολυμπιακους Αγώνες

**********

2. ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΡΑΟΛΥΜΙΟΝΙΚΩΝ. Το προφίλ, οι επιτυχίες, τα μετάλλια όσων μας έκαναν υπερήφανους

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2004

Με ην ευγενική χορηγία του  ΟΠΑΠ

*Κείμενα: Κώστας Βλουτής

*Επιμέλεια ύλης: Νικόλας Β. Λιόλιος

Καλιτεχνική επιμέλεια: Απόστολος Τσιόγκας

*Εμπορική διεύθυνση: Σοφία Ζανόν

*Διεύθυνση πωλήσεων: Ευθύμιος Κτενίδης

*Τον πίνακα του εξωφύλλου φιλοτέχνησε και χάρισε στην ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ – ΑΘΗΝΑ 2004 ο Γιώργος – Νέστορας Ασπρούδης ο οποίος ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΑΡΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, ΠΕΚΙΝΟ 2008: [κλικ εδώ...]

[και εδώ...]     [και εδώ...]     [και εδώ...]   15/09/08 [κλικ εδώ...]    16/09/08, μετά από 10 ώρες… [κλικ εδώ...]   17/09/08 [κλικ εδώ...]

*Τελετή Λήξης και τα μετάλλια των ελλήνων παραολυμπιονικών εδώ.

* Φωτογραφικά στιγμιότυπα των Παραολυμπιονικών μας στους Αγώνες του Πεκίνου εδώ…

* Η επιστροφή των Ελλήνων Παραολυμπιονικών μας… εδώ…

* Η πρωτιά του Χαράλαμπου Ταϊγανίδη, στα 100μ. ελεύθερο της κατηγορίας S13, σε 2 στιγμιότυπα… εδώ…

* H Eλλάδα στους Αγώνες του Πεκίνου κατέλαβε την 20η θέση, στον πίνακα των μεταλλίων. Δείτε από το το επίσημο site του γραφείου Παραολυμπιακών Αγώνων-Πεκίνο 2008 την συγκομιδή μεταλλίων των δικών μας αθλητών… εδώ….

(συνεχίζεται…)