Vloutis's Weblog

Για τη ζωή @ το έργο του "πρεσβευτή της ανθρωπιάς"…

Χριστίνα Μανούση, “Σταρ Ελλάς”

Με την Χριστίνα Μανούση, από το 1993, παρουσιάζουν συναυλίες και εκδηλώσεις σε στάδια και Θέατρα… Σκοπός τους, να βοηθήσουν όσους πραγματικά έχουν ανάγκη…

ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

Αγαπούλα μου,

Χρόνια τώρα θέλω να σου πω τα “χίλια ευχαριστώ” της ψυχής μου. Χαίρομαι που μου δίνεται η δυνατόητα μέσα από το προσωπικό μου site να το κάνω.

Για την μεγάλη μου συναυλία στο Πέραμα, μου σήστησαν να συνεγαστώ μαζί σου. Είχα τις επιφυλάξεις μου, αλλά είπαν να σε δω και μετά να αποφασίσω…

Το δέχτηκα…

Μίλησα με το “αδελφάκι” μου και μετ΄έπειτα σύζυγό σου, Γιώργο Ζαφειράκη. Είπαμε να συναντηθούμε στα φωτογραφικά πλατό του MEXICANOS, που είχα μία φωτογράφηση για περιοδικό πικοίλης ύλης…

Μόλις σε πρωτοσυνάντησα, έμεινα.

Ήσουν τόσο όμορφη και τόσο λαμπερή που είπα στον εαυτό μου: “Μα γιατί χτυπιούνται αυτοί εκεί έξω. Το κορίτσι αξίζει”…

Θέλω να ξέρεις ότι θύμωσα με όλους αυτούς που σου πόναγαν την καρδούλα σου…

Πήρα πολλά τηλέφωνα, μόλις ανακοινώσαμε -σε συνέντευξή μας- την συνεργασία μας.

“Τί κάνεις; Θα καταστραφείς…”, ή “Η κοπέλα είναι άφωνη, δεν το βλέπεις;”…, μη σου τα θυμίζω.

Τα ξέρεις…

Εμείς εκεί, στις πρόβες μας και στον όμορφο σκοπό να μη κλείσει το ειδικό σχολείο της πόλης του Περάματος…

Με όλους του δικούς μας φίλους στο πλευρό μας…

Τα κλάμα της Τζένης Βάνου επί σκηνής το θυμάσαι; Τον Κυριαζή, τον Βογιατζή, την Μπέσυ, τη Σαμπρίνα, τον Βελή, τον Σχινά, την Ευριδίκη, τον Μηγιάκη, την Θεοφίλου, τον Τσάκωνα, τον Κλωναρίδη, τον Αδαμαντίδη

Τί βραδιά Χριστέ μου…

Είκοσι χιλιάδες κόσμος να χτυπιέται στο ρυθμό μας…

Το κινηγητό με τους φωτογράφους;…

Που μας κλείσανε σε μία τουαλέτα για να γλυτώσουμε;

Το θυμάσαι;

Μη συνεχίσω.

Οι φίλοι μας έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν για μας, μέσα από τις σελίδες αυτού του blog.

Εγώ θέλω ΜΟΝΟ να σου πω το πόσο ευτυχισμένος είμαι που σε έχω πια ΜΕΛΟΣ της οικογέννιάς μου.

Ο φίλος σου,

Κώστας

Οκτωβρίου 7, 2008 - Δημοσιεύθηκε από vloutis | Οι εντιμότατοι Φίλοι μου... | , | 1 σχόλιο

1 σχόλιο »

  1. Κώστα μου, τόσα χρόνια που σε γνωρίζω έχουμε περάσει πολλά μαζί. Κάποια χρόνια που δεν βλεπόμασταν θέλω να ξέρεις πως σε σκευτόμουν και πάντα προσευχόμουν να είσαι εσύ και η αξιαγάπητη μαμά σου παντα καλά!!!
    Σ’ ευχαριστώ για όλα όσα μου έδωσες.

    Με ενθάρυννες, με υποστήριξες και τσακώθηκες για μένα αγνοώντας τις συνέπειες.

    Σ’ αγαπάω πολύ και σένα και την μαμά σου!!!

    Επίσης θέλω να ξέρεις πως ήμουν είμαι και θα είμαι πάντα δίπλα σου για ότι με χρειαστείς!!!

    φιλιά Χριστίνα.

    Σχόλιο από Χριστίνα Μανούση | Φεβρουαρίου 1, 2009 | Απάντηση


Γράψτε ένα σχόλιο