Ιούνιος 14, 1997. Τελετή βράβευσης αθλητών της κατηγορίας Les Autres. – Η “άλλη όψη του νομίσματος” κάνει το γύρο του κόσμου…

Πρώην Βάση Ελληνικού

Επι-βράβευση ζωής

Τιμητικές διακρίσεις στους Les Autres που επέστρεψαν, από το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου-ΟΡΕΝ, με τέσσερα μετάλλια…

Επιμέλεια-παρουσίαση:Κώστας Βλουτής

Quest: Στέλιος Ροκκος, Σοφία Αρβανίτη, Γιώργος Δασκουλίδης

Επιμέλεια: Άρης Δήμου

Σε ένα πολύ όμορφο χώρο της πρώην βάσης του Ελληνικού, πραγματο-ποιήθηκε η τελετή βράβευσης των αθλητών της Ελληνικής Ομάδας Στίβου, της κατηγορίας Les Autres(ακρωτηριασμένοι), που επέστρεψαν από το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου-ΟΡΕΝ της Μαδρίτης.

Οι αθλητές μας κέρδισαν 1 αργυρό και 3 χάλκινα μετάλλια, αλλά και πολλά πλασαρίσματα στην τελική 8άδα.

Την βραδιά της εκδήλωσης επιμελήθηκε και παρουσίασε ο Κώστας Βλουτής που, επί 20 ολόκληρα χρόνια, βρίσκεται στο πλευρό των ατόμων με κινησιακές δυσκολίες.

Τα βραβεία αθλοθέτησε ο Πανελλήνιος Αθλητικός Σύλλογος Αναπήρων Πολιτών (Π.Α.Σ.Α.Π.).

Την λαμπερή, ομολογουμένως, εκδήλωση χαιρέτησαν, ο γ.γ. Πρόνοιας, κ. Πέτρος Αποσκίτης, εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υπουργός Υγείας και Πρόνοιας, κ. Κώστας Γείτονας, ο γ.γ. Αθλητισμού, κ. Γιάννης Σγουρός, ο αρχηγός της Ν.Δ., κ. Κώστας Καραμανλής.

Την βραδιά τίμησαν με την παρουσία τους πολιτειακοί παράγοντες, εκπρόσωποι δημοσίων οργανισμών, τραπεζών, κοινωνικοί φορείς και σωματεία, καθώς επίσης και πλήθος κόσμου.

Με το τέλος της εκδήλωσης ακολούθησε δεξίωση και τραγούδι από τους: Στέλιο Ρόκκο, Σοφία Αρβανίτη και Γιώργο Δασκουλίδη.

Μετά από δύο μήνες και την επιστροφή των αθλητών μας από την Μαδρίτη, ο Κώστας Βλουτής άρχισε έναν άλλον αγώνα. Να βρεί τρόπο ώστε οι ακρωτηριασμένοι αθλητές να εξωφλήσουν το χρέος της συμμετοχής τους στους Αγώνες… Δίνει συνεντεύξεις στον ημερήσιο τύπο για να δημοσιοποιηθεί το πρόβλημα.

Ιδού μερικά αποσπάσματα…

Στη Μαδρίτη

Με… δανεικά αγωνίστηκαν οι αθλητές με ειδικές ανάγκες.

Της Κατερίνας Μαθιουδάκη

ΠΙΚΡΑ, αγανάκτηση και απόγνωση στα πρόσωπα των αναπήρων αθλητών μας. Ξεπέρασαν τον εαυτό τους -και τα οικονομικά εμπόδια – για να λάβουν μέρος στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Στίβου Ατόμων με κινησιακές δυσκολίες στη Μαδρίτη. Και επέστρεψαν με τέσσερα μετάλλια, αλλά “προσγειώθηκαν” στην αδιαφορία και στην απελπισία.

……….

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Αναπήρων Αθλητών που πήρε δάνειο 6.000.000 δραχμών με “πολύ υψηλό τόκο”, καλείται να επιστρέψει 7.080.000 δραχμές στους “δανειστές”, ενώ η απάντηση από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού είναι ότι “δεν κουνιέται φύλλο, εν όψει του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου στην Αθήνα”… (σ.σ.: 6ο Παγκόσμιο Πρωταθλημα Στίβου “Αθήνα ΄97″).

Ο αρχηγός της αποστολής, Μανώλης Καραΐκσκος, ο ολυμπιονίκης Γιώργος Τοπτσής και ο τραγουδιστής-στιχουργός, Κώστας Βλουτής, τονίζουν αγανακτισμένοι:

“… Το ποσό εγκρίθηκε από την Γ.Γ.Α., αλλά δεν προπληρώθηκε.

… Οι αθλητές δεν είχαν δραχμή για να φύγουν.

Δανειστήκαμε, λοιπόν, 6.000.000 με πολύ υψηλό τόκο και τώρα χρωστάμε… 7.080.000 δραχμές. Πώς θα τα καλύψουμε;”.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, Παρασκευή, 1 Αυγούστου 1997. Αρ. Φ.: 4319

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Πήραν από τοκογλύφους για να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα…

Το δράμα των αθλητών με κινησιακές δυσκολίες και η αδιαφορία της πολιτείας

Του Φίλιππα Συρίγου

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, διεκδίκηση των Ολυμπιακών του 2004. Τελετές, παράτες, φανφάρες και δισεκατομμύρια, για το μεγαλείο του αθλητισμού και την προβολή της χώρας.

Η Αθήνα είναι αυτή τη στιγμή κάτι σαν παγκόσμια πρωτεύουσα του αθλητισμού. Όλα τα φώτα είναι στραμμένα επάνω της, αλλά στην αθέατη πλευρά της παίζεται ένα δράμα.

Μου το εξήγησαν οι τρεις άντρες που ήρθαν χθες στο γραφείο μου: Ο Γιώργος Τοπτσής, τρεις φορές Ολυμπιονίκης στο μήκος, ο Μανώλης Καραΐσκος, υπεύθυνος του αθλητικού τμήματος του Πανελληνίου Συλλόγου Αναπήρων (Π.Α.Σ.Α.Π.) και ο Κώστας Βλουτής, συνθέτης-στιχουργός-τραγουδιστής, που χρόνια τώρα πρωτοστατεί στις μάχες των αναπήρων.

… Συμμετείχαν με δανεικά χρήματα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου της Ισπανίας και τώρα θα πρέπει να επιστρέψουν αρκετά περισσότερα από τα 8.000.000, που έχουν εγκριθεί. Και αυτά τα λεφτά, τους τόκους δηλαδή, “θα τους βάλουμε από την τσέπη μας”.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Παρασκευή, 1 Αυγούστου 1997.

” Η άλλη όψη του νομίσματος ” έκανε το γύρο του κόσμου

Το “Ασσοσιέιτεντ” αναπαρήγαγε το δράμα των αθλητών με κινητικές δυσκολίες που αποκάλυψε χθες η “Ε”

Του Φίλιππα Συρίγου

Το ρεπορτάζ της “χθεσινής” “Ε” για το δράμα των αθλητών με κινητικές δυσκολίες αναπαρήγαγε, σε τηλεγράφημα που έκανε το γύρο του κόσμου, το “Ασσοσιέιτεντ Πρες“.

“Υπό τον τίτλο  “η άλλη όψη του νομίσματος” -αναφέρει το ειδησεογραφικό πρακτορείο- η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” δημοσίευσε μία ιστορία για τους ‘Ελληνες αθλητές με κινητικές δυσκολίες.

Η εφημερίδα παραπονέθηκε ότι 15 αθλητές δεν πήραν 8.000.000 δραχμές για να λάβουν μέρος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Ισπανία αυτόν τον μήνα.

Συγκρίνοντας το αίτημά τους με τις τσιριμόνιες, τις τρομπέτες, το σαματά και τα δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν για το μεγαλείο του στίβου και την προπαγάνδα υπέρ της χώρας, η “Ελευθεροτυπία” έγραψε ότι οι αθλητές με κινητικές δυσκολίες κατέφυγαν σε τοκογλύφους για να δανειστούν χρήματα, ώστε να μπορέσουν να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα”.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Σάββατο, 2 Αυγούστου 1997. Αρ. Φ.: 6.626

Μιμή Ντενίση

Με τη Μιμίκα Μτενίση. Γλυκιά, ζεστή κι ανθρώπινη φιλία. Η ηθοποιός και επιχειρηματίας, εκτιμά πολύ την δύσκολη πορεία του Κώστα μέσα στο χώρο. Το 2000, για φιλανθρωπικό σκοπό,του παραχωρεί -αφιλοκερδώς- το θέατρό της ώστε να ανέβει παράσταση με πρωταγωνίστρια, μία άλλη καλή του φίλη, την Τάνια Καψάλη…

ΜΙΜΗ

Πρέπει όλοι να προσφέρουμαι. Κι εγώ θα το κάνω…

Του Κώστα Βλουτή

Έχω βάλει σκοπό να βοηθήσω οικονομικά ένα Ίδρυμα με ανάπηρα παιδάκια στο Μαρούσι, που μου το ζήτησε η διευθύντριά τους. Με τη φίλη μου Τάνια Καψάλη σκέφτομαι να ανεβάσουμε το αγαπημένο παραμύθι “Η πεντάμορφη και το Τέρας”, σε χορογραφίες της Μαριάννας Τόλη.

Δεν έχω, όμως, θεατρική στέγη…

Η Μιμή Ντένίση, εκείνες τις ημέρες, αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα με την μέση της. Ο γιατρός της συνιστά ξεκούραση, στο κρεββάτι και φαρμακευτική αγωγή.

Εγώ δεν γνωρίζω τίποτα…

Της τηλεφωνώ και μετά από την θερμή κουβέντα που είχαμε κλείνω ένα ραντεβού μαζί της και με τους συνεργάτες μου, για να μου παραχωρήσει, αφιλοκερδώς, το θέατρό της.

Μου λέει: -Κώστα μου, δεν σε πειράζει να με δούνε τα παιδιά στο κρεββάτι. Υποφέρω πολύ…

Τα χάνω… -Μα Μιμή μου, της λέω ξαφνιασμένος, γιατί εκείνη ακριβώς την στιγμή αντιλαμβάνομαι το σοβαρό της πρόβλημα, …αφού πονάς τόσο πολύ ας το αφήσουμε.

Και εκείνη: -Όχι, δεν σου ακυρώνω τίποτα. Θέλω να σε βοηθήσω. Πρέπει όλοι να προσφέρουμε. Κι εγώ θα το κάνω. Έλα σπίτι στς 5 το απόγευμα…

Αυτή τη Μιμή, που εκτιμώ πολύ, σας παρουσιάζω.

Και χαίρομαι, ειλικρινά, που είναι φίλη μου…

Χριστίνα Μανούση, “Σταρ Ελλάς”

Με την Χριστίνα Μανούση, από το 1993, παρουσιάζουν συναυλίες και εκδηλώσεις σε στάδια και Θέατρα… Σκοπός τους, να βοηθήσουν όσους πραγματικά έχουν ανάγκη…

ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

Αγαπούλα μου,

Χρόνια τώρα θέλω να σου πω τα “χίλια ευχαριστώ” της ψυχής μου. Χαίρομαι που μου δίνεται η δυνατόητα μέσα από το προσωπικό μου site να το κάνω.

Για την μεγάλη μου συναυλία στο Πέραμα, μου σήστησαν να συνεγαστώ μαζί σου. Είχα τις επιφυλάξεις μου, αλλά είπαν να σε δω και μετά να αποφασίσω…

Το δέχτηκα…

Μίλησα με το “αδελφάκι” μου και μετ΄έπειτα σύζυγό σου, Γιώργο Ζαφειράκη. Είπαμε να συναντηθούμε στα φωτογραφικά πλατό του MEXICANOS, που είχα μία φωτογράφηση για περιοδικό πικοίλης ύλης…

Μόλις σε πρωτοσυνάντησα, έμεινα.

Ήσουν τόσο όμορφη και τόσο λαμπερή που είπα στον εαυτό μου: “Μα γιατί χτυπιούνται αυτοί εκεί έξω. Το κορίτσι αξίζει”…

Θέλω να ξέρεις ότι θύμωσα με όλους αυτούς που σου πόναγαν την καρδούλα σου…

Πήρα πολλά τηλέφωνα, μόλις ανακοινώσαμε -σε συνέντευξή μας- την συνεργασία μας.

“Τί κάνεις; Θα καταστραφείς…”, ή “Η κοπέλα είναι άφωνη, δεν το βλέπεις;”…, μη σου τα θυμίζω.

Τα ξέρεις…

Εμείς εκεί, στις πρόβες μας και στον όμορφο σκοπό να μη κλείσει το ειδικό σχολείο της πόλης του Περάματος…

Με όλους του δικούς μας φίλους στο πλευρό μας…

Τα κλάμα της Τζένης Βάνου επί σκηνής το θυμάσαι; Τον Κυριαζή, τον Βογιατζή, την Μπέσυ, τη Σαμπρίνα, τον Βελή, τον Σχινά, την Ευριδίκη, τον Μηγιάκη, την Θεοφίλου, τον Τσάκωνα, τον Κλωναρίδη, τον Αδαμαντίδη…

Τί βραδιά Χριστέ μου…

Είκοσι χιλιάδες κόσμος να χτυπιέται στο ρυθμό μας…

Το κινηγητό με τους φωτογράφους;…

Που μας κλείσανε σε μία τουαλέτα για να γλυτώσουμε;

Το θυμάσαι;

Μη συνεχίσω.

Οι φίλοι μας έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν για μας, μέσα από τις σελίδες αυτού του blog.

Εγώ θέλω ΜΟΝΟ να σου πω το πόσο ευτυχισμένος είμαι που σε έχω πια ΜΕΛΟΣ της οικογέννιάς μου.

Ο φίλος σου,

Κώστας